Wie zijn wij?

Iris Koops

If you get lemons in life; make lemonade

Ik ben twintig jaar bezig geweest om uit te vinden wat er met me aan de hand was. Het ging eigenlijk altijd slecht. Ik heb diverse therapieën uitgeprobeerd. Therapeuten verwezen me bijna altijd terug naar mezelf; ik zou verkeerd met dingen om gaan. Ik werd verantwoordelijk gesteld voor mijn eigen symptomen. Natuurlijk ben je zelf verantwoordelijk voor hoe je met je eigen symptomen om gaat, maar stellen dat je ze zelf gecreëerd hebt gaat wel erg ver. Dit zou hetzelfde zijn als tegen een patiënt met een hersenschudding zeggen dat hij echt beter moet proberen te focussen. Eindelijk vond ik een therapeut die een diagnose kon stellen en zijn behandeling daar op baseerde, waardoor ik mijn probleem kon gaan aanpakken! Nu ik eenmaal begreep waardoor ik zo beschadigd was, ging ik alles lezen over trauma en dissociatie. Ik zocht het internet af voor goede informatie over narcisme, en ontdekte dat er in Nederland weinig goede informatie beschikbaar was. Daarover kan je van mening verschillen, maar de informatie die mij destijds enorm geholpen heeft kwam uit de Verenigde Staten en Ierland, zie de links.

Gedurende de twintig jaar dat ik vertwijfeld rondliep heb ik o.a. een universitaire studie afgerond en als manager en coach bij verschillende bedrijven gewerkt. Vraag me niet hoe ik het gedaan heb. Ik was er zo van overtuigd dat er iets grondig met me mis was, dat ik alleen door heel goed te functioneren iets goed kon maken. Dat lukte gelukkig steeds minder, tot het gewoon niet meer ging. Mijn symptomen werden heviger en mijn ziel begon me steeds harder terug te roepen. De laatste jaren leef ik steeds meer vanuit mezelf; ik ben weer terug in mijn lijf.

Er is een engels gezegde dat luidt: if you get lemons in life; make lemonade. Ik heb heel veel citroenen op mijn levenspad gekregen, en de zure smaak was bijna onverteerbaar. Maar door met mijn ervaringen andere mensen te helpen, maak ik limonade. Ik zou oneerlijk zijn als ik zou zeggen dat ik dolgelukkig ben. Maar de zinloosheid die ik zo lang over mijn leven gevoeld heb, is weg.

Iris heeft haar tweede boek inmiddels afgerond en dit is nu te bestellen.


Susan Veenstra

When nothing goes right, go left.

Mijn naam is Susan Veenstra en ik ben sinds twee en een half jaar werkzaam bij het Verdwenen Zelf. Ik kwam op deze website terecht en voelde direct dat ik hier verder mee wilde. Ik heb lang gezocht naar herkenning over dit onderwerp. Ik ben me er in gaan verdiepen en heb hier mijn specialisatie van gemaakt. Ik ondersteun het Verdwenen zelf op diverse vlakken, zoals het behandelen van inhoudelijk vragen (de contactmails) en het onderhouden van contacten. Hiernaast ben ik ook coach binnen het netwerk en begeleid slachtoffers van narcistische mishandeling.

Ik ben zelf ook slachtoffer geweest, als kind en als volwassene. Ik heb als kind en puber te maken gehad met veel tegenslag, de ene tegenslag na de andere. Mijn zwarte gedachten veranderden in donderwolken waar geen eind aan kwam. Op een dag, toen de punt een komma werd en ik verder ‘moest’ leven, heb ik mijn leven teruggepakt, in kleine stapjes. Ik zei: “Hallo, hier ben ik!” Ik schrok van mijn stem, maar ik had een stem! Er kwam geluid. Ik zette door. Zoeken naar hoe ik wilde leven. Doorzetten, doorgaan, opnieuw proberen. Vanuit deze basis ben ik steeds sterker geworden. Voor een ander misschien niet zichtbaar, maar onmisbaar om mijn weg te vinden. Het proces was zeer complex en uiterst eenzaam. Ik werd soms geholpen, maar bovenal leerde ik mijzelf helpen. Ik werd sterker en ik werd een eigen persoon. Ik kreeg mijn leven op de rit en was trots. De schaduw overwonnen. Ik herkende mijn kracht weer, mijn leven werd de moeite waard. Uiteindelijk ben ik geholpen door een therapeut, gespecialiseerd in complexe problematiek. Mijn complex trauma is aangepakt vanaf de wortels. Sindsdien ben ik sterker geworden, krachtiger en gelukkiger.

Inmiddels ben ik zo diep ingewerkt in wat er allemaal speelt binnen narcistische mishandeling, dat ik bijvoorbeeld de inhoudelijke vragen die via het contactformulier binnen komen goed kan behandelen. Dit zorgt ervoor dat mijn ervaring met deze doelgroep enorm groeit. Ik doe dit werk met veel toewijding. Voor mij is het ook belangrijk om de zwaarte van de problematiek te kunnen relativeren. Ik kan de dingen soms ook net iets anders bekijken en het in ander perspectief gaan zien. Ook mijn gevoel voor humor helpt mij om de zware zaken anders te benaderen. Ik werk graag voor het Verdwenen zelf; ik haal hier veel voldoening uit.


Mark Lindeberg

Never waste a good crisis

Ik ben vanaf de oprichting van het Verdwenen Zelf erbij betrokken. Eerst zijdelings, maar sinds september 2014 volop. Ik heb in die tijd de onstuimige groei van het Verdwenen Zelf meegemaakt; van een kleine website tot een compleet pakket diensten met twee boeken, een netwerk, workshops en de website als bindmiddel en klankbord.

Ik zelf heb een narcistische ouder gehad en deze opvoeding heeft diepe sporen nagelaten. Het heeft jaren en vele therapeuten geduurd voordat het woord narcisme voor het eerst viel. Ik had toen ongeveer dezelfde ervaring als veel mensen die deze website voor het eerst bezoeken: alle kwartjes vallen op hun plaats. En dat is denk ik het belang van het Verdwenen Zelf: mensen een soms jarenlange zoektocht langs hulpverleners besparen. De groep slachtoffers is groot en er is veel behoefte aan goede informatie en begeleiding. Het werk is veelzijdig en inspirerend.

Binnen het Verdwenen Zelf verwerk ik de boekbestellingen en aanvragen coachingsinformatie, de administratie van de workshops en de financiële administratie in het algemeen; verder zorg ik voor de interne automatisering en onderhoud ik de website. Ik regel alles ontrent de workshops (planning, locaties etc.). Achter de schermen denk en praat ik mee over de inhoudelijke zaken.