Hoe kwam je in deze gevangenis terecht?

Narcistische ouders kunnen een destructieve uitwerking hebben op hun kinderen. Zij groeien op in een gevangenis. Maar ook stabiele volwassenen, die een relatie aangaan met een narcist, zijn na een paar jaar slechts een schim van zichzelf. Ze herkennen de levenslustige persoon die ze ooit waren niet meer. Sommige slachtoffers geven het op, ze zitten hun leven uit, omdat ze zichzelf volledig zijn kwijtgeraakt. Slachtoffers die het wél lukt om te ontsnappen worden soms in andere relaties opnieuw beschadigd. Ze zijn krachteloos en machteloos gemaakt. Mede hierom wil ik precies uitleggen hoe een narcist je in zijn web of zijn gevangenis trekt.

De narcist ontmoet iemand met wie hij een intensieve relatie kan aangaan. Het is de bedoeling dat die band heel intensief wordt, omdat hij dan verzekerd zal zijn van voorraad. Het proces begint dan ook met ophemelen. Zijn aandacht is intens. Hij geeft je het gevoel dat je de meeste speciale persoon op de wereld bent. Niets is te gek. Alles wat je doet, maakt of zegt is geweldig. Je voelt je gekend, gewaardeerd. Je voelt nog niet dat er ook een schaduwzijde zit aan deze symbiose. Er treedt een verandering op in de hersenen van het slachtoffer. De euforie zorgt voor een toename van endorfines (het gelukshormoon), en die endorfines zorgen voor een toename van de euforie. Je wordt letterlijk verslaafd gemaakt. Je bent gegijzeld, en pas later zal blijken dat je gijzelnemer niet het beste met je voor heeft.

Wanneer de narcist er zeker van is dat hij je heeft, treedt de volgende fase in. Het devalueren. Je moet wel weten dat hij je niet meer vanzelfsprekend geweldig vindt. Je moet er wel wat voor doen. Veel narcisten schijnen in deze fase een totaal ander iemand te worden; kil, cynisch, kritisch. Als partner weet je niet wat je overkomt. Deze verandering veroorzaakt heel veel stress. Je wil terug naar hoe het was, en zal daarvoor je best doen. De verandering zelf valt niet te bespreken; jij wordt voor alles verantwoordelijk gesteld. Je kan hierover niet met anderen praten want je bent nogal geïsoleerd geraakt sinds je met hem een relatie in ging. Ondertussen wordt je identiteit verder afgebroken. De narcist kruipt in je, neemt je over. Je zit als een insect in zijn web. Hij manipuleert op verschillende manieren om te bereiken dat jij je schuldig en verantwoordelijk gaat voelen. Wat heb je toch verkeerd gedaan? Soms, totaal onverwacht, is de man zoals je die kende weer terug. Juist door deze kruimels van liefde wordt je trouw weer aangewakkerd. Maar het verwart ook; net deed hij verschrikkelijk, maar nu doet hij weer zo aardig. Beeld ik me nu iets in? Je gaat twijfelen aan je eigen beoordelingsvermogen. Toch ben je nog sterk genoeg om je te verzetten tegen zijn slechte behandeling en dan treedt de volgende fase in: verdediging.

In deze fase vecht je dus terug. Maar je hebt geen zichtbare vijand. De narcist gebruikt verschillende subtiele manipulatietechnieken waardoor jij er hoe dan ook als de slechterik uitkomt. Onderzoek toont aan dat deze technieken worden gebruikt tijdens verhoren van veiligheidsdiensten, maar bijvoorbeeld ook in sektes. Doel: het breken van het slachtoffer. Omdat je inmiddels vervuld bent van schaamte en geïsoleerd van je eigen contacten, wordt je verdediging inderdaad minimaal. Uiteindelijk keer je je tot je aanvaller zelf. Dit is het Stockholm syndroom: de overgave aan de vijand. Je neemt het perspectief van de narcist aan, hebt geen contact meer met de realiteit omdat je het contact met jezelf verloren bent. Je bent nu waar de narcist je hebben wil; onder zijn volledige controle.

Dan treedt de laatste fase in: depressie. Omdat je in je eentje in een guerrila-oorlog zat, is er weinig van je overgebleven. Je bent een schaduw geworden van de persoon die je ooit was. Gelukkig vergeeft de narcist je je gebreken. In wezen zijn deze gebreken symptomen van ernstige mishandeling. Maar bijna geen enkel slachtoffer kan dit nog als zodanig herkennen.

Ik geloof in ieders eigen kracht. Als je weer in contact bent met jezelf, wordt het ook mogelijk je te beschermen tegen nieuwe mishandeling. Want een ding weet je zeker: dit nooit meer.

« waarom ontsnappen zo moeilijk is eenmaal ontsnapt, verzamel de brokstukken »

87 thoughts on “Hoe kwam je in deze gevangenis terecht?

  1. Beste Lotgenoten,

    Reeds 8 jaar geleden leerde ik mijn man kennen: Knappe man, politieagent, vader van een dochter, genoeg humor en raakvlakken. Kortom, de ideale date. Na een paar dates veranderde zijn houding al ten opzichte van mij. Ik had inmiddels al een “mooie roze bril” cadeau gekregen en was vol overtuiging deze nieuwe relatie ingestapt.

    Hij wilde al snel trouwen, maar omdat er vanaf het begin af aan een stemmetje in mijn hoofd zat, wat zei: “Hij is niet te vertrouwen, hou hem in de gaten” heb ik de bruiloft tot 2 maal toe uitgesteld. Ieder ander “normaal” mens zou zich dan goed bedenken of het wel verstandig is om dan alsnog te gaan trouwen. Dit neem ik mezelf dan ook heel kwalijk.

    Als snel werd zijn gedrag werd steeds killer en grimmiger. Tijdens een “normaal” gesprek (lees monoloog) paste hij zijn verhoormethodes van zijn werk op mij toe, loog, legde me woorden in mn mond, verdraaide feiten, verleidde me tot uitspraken waar ik niet achter stond, manipuleerde me tussen alle “leuke momenten” door. Dit is dus ook de reden dat je zulk gedrag er in laat sluipen. Je hoopt dat hij verandert en dat hij het vergif wat uit zijn mond komt niet meent en je denkt vooral dat hij echt van je houdt! Dat doet hij dus niet!

    Op het moment dat je gaat lezen over narcisme en goed gaat letten op wat hij doet, i.p.v. wat hij zegt, gaan heel snel ogen open. Maar dan ben je er nog lang niet! Ik lig inmiddels al een jaar in scheiding.

    Toen de knoop doorhakte om te kiezen voor mezelf heb ik heel veel gelezen. En dat is dus ook wat ik iedereen aan kan raden! Lees! Wapen je tegen deze vorm van misbruik, maar ook tegen een langzame zeer pijnlijke zelfmoord! Want de enige die dit kan stoppen ben je zelf!

    Hou van je zelf! Ik wens iedereen heel veel kracht toe om waarschijnlijk het moeilijkste te doen wat je ooit hebt gedaan; Je zelf weer worden en “gewoon” gelukkig zijn.

    Dikke kroel……
    Cindy

    • Hallo lieve lotgenoten

      Goed dat je voor jezelf hebt gekozen.
      Zelf ben ik 48 jaar met een narcist getrouwd geweest en ik heb altyd gedacht het aan my lag,zelfs de kinderen zetten hy tegen my op.
      Het leven is een hel geweest en wat zo is ze zuigen je compleet leeg,geven je overal de schuld van en je mag bly zyn dat je nog leefd.
      Heb alle scholen door lopen van psychiatrie en ja alles lag aan my.
      Ik ben in november 2012 gescheiden en ben nog niet van hem af,probeerd nu via myn jongste dochter weer testoken dat ik moet ophouden,anders……..
      Heeft straf verbod gehad,voor moeten komen by politie rechter,een geldboete aan de staat moeten betalen,tweejaar voorwaardelyk.
      Ja kwaad willende narcisten gaan ver,maar ik knok terug,en laat my niets meer aan praten.
      Negeren,is het ergste wat je ze aan kunt doen,totaal negeren.
      Pak het leven op,ik heb 48 jaar verspeeld,maar gelukkiger en bly dat ik van het monster af ben.

      Sterkte allemaal
      Janny

    • Hallo Cindy,

      Ik herken heel veel in wat ik over je lees. Na 25 jaar getrouwd te zijn geweest met een narcist ben ik vorig jaar november 2013 officieel gescheiden. Het heeft totaal bijna 4 jaar geduurd, tot ik eindelijk in augustus 2012 de advocaat de opdracht had gegeven om de brief op te stellen dat ik wilde scheiden.

      Ook ik heb 25 jaar geleden voor mijn trouwen getwijfeld of ik wel verder met hem zou gaan, maar durfde het niet. Hij had heel veel macht. De jarenlange geestelijke en lichamelijke vernederingen. Zijn onberekenbare gedrag en vooral verwarring zaaien en manipuleren. Negatief over je vriendinnen, en je familie in diskrediet brengen en dan zijn ontrouw ontkennen en over alles liegen. Ik heb altijd wel gedacht, er is iets aan hem wat niet klopt. zijn gedrag kon ik nooit plaatsen, hij kon je tot op het bot toe vernederen en uitschelden en het andere moment deed hij net of er niets was gebeurd. Een wolf in schaapskleren!

      De laatste jaren van zijn midlifecrisis ben ik door een hel gegaan. Hij begon een verhouding met een toen nog getrouwde overbuurvrouw die bij mijn ex op de bridgeclub zat. Ik had gevraagd, of hij iets met haar had, maar ontkende alles. Er gingen allerlei alarm bellen bij mij af . Zo ontdekte ik dat er heel veel geld afgeschreven was en voor € 800,00 telefoonkaarten via internet bankieren. Achteraf bleek hij seks lijnen gebeld te hebben. Plus de pornosites op internet en dating sites met minderjarige enz. Toen ben ik helemaal ingestort en hulp gaan zoeken bij allerlei instanties o.a. huisarts voor autisme/ narcisme verklaring, psycholoog maatschappelijk werkster en die vertelde mij, nadat ik mijn hele verhaal had gedaan, dat ik op internet moest gaan zoeken naar narcisme. De puzzelstukken vielen op z`n plaats. er ging een wereld voor mij open; toen pas kon ik zijn gedrag plaatsen. Narcisme.

      Een persoon met een extreme vorm van narcisme, zijn niet in staat om echte liefde te geven omdat eigenliefde ontbreek. Een minderwaardigheidsgevoel, zich niet in kunnen leven in een anderen totaal geen emotie. Ze zuigen je helemaal leeg totdat er niets meer van je overblijft. Maar uiteindelijk de knoop doorgehakt, iets wat hij niet verwacht had. Ik schrijf dit allemaal in het kort, maar er is heel veel aan vooraf gegaan. het was een Hel!! Maar heb mij er aardig doorheen geslagen.

      De scheiding is uiteindelijk een vechtscheiding geworden, maar heb mijzelf er goed doorheen geworsteld met hulp van familie vrienden en buren. Heb een prachtig appartement waar ik samen met mijn zoon van 20 woon. Na jaren geleefd te hebben met een narcist, waarvan je altijd toch twijfelt of je de goede keuze gemaakt heb, kan ik zeggen: Ben bevrijd van een narcist. Mijn wens is, om een boek te schrijven over mijn leven met een narcist, omdat ik vind, dat ook veel hulpverleners niet goed weten hier mee om te gaan. en makkelijk zeggen, dan ga je toch van die man af!! Zo simpel is dat niet daar gaat een heel proces vooraf, voordat je een keuze gemaakt heb. Heel veel sterkte met je scheiding. Je zal zien, als alles achter de rug is,
      krijg je rust en schijnt de zon ook weer voor jou!!!
      Lieve groet,
      Roos

      • Beste Roos,

        Bedankt voor je lieve bericht. Dikke, oprechte en liefdevolle kroel!

        Cindy

    • Eindelijk heb ik begrepen wat voor iemand het echt was. 17 jr. geleden gescheiden en nog
      gaf ik mezelf de schuld in de trant van: ik had veel harder tegen hem moeten zijn en nog veel meer van dit soort verwijten. Ik heb me verweerd, maar dat maakte het alleen maar erger!
      Door toeval kwam ik op deze site en het was een grote herkenning. Alle eigenschappen had hij. Alle technieken om mij af te breken gebruikte hij. Hij wilde alles: mijn huis, mijn geld, Het voelde of ik uitgevlakt moest worden, met een heel groot gum. Maar het is hem niet gelukt. Integendeel, ik heb hem het huis uitgegooid en daar had hij nooit op gerekend. Waarschijnlijk had hij wel willen scheiden als hij zijn doel bereikt had. ik was alleen het middel. Ik hoef geen voorvallen te vertellen, want die staan hier overal in.
      Ik had nooit iets anders kunnen doen, want het werd toch steeds erger.
      Wat ik wel heb gedaan: in het geheim een scheiding voorbereid en daarna de deur uit gegooid (en dat was best heel eng want hij werd ook nog gewelddadig)
      was het enige goede en eigenlijk ben ik daar ben ik nu best wel trots op. Geen beschuldigingen meer naar mezelf, van ik had dit moeten doen of dat, en had ik nou maar……
      Dankzij deze site voel ik me gewoon bevrijd en dat is HEERLIJK!!!
      HET ZIJN GEWOON VAMPIERS die narcisten en er is niet mee te leven.
      Ik ben blij en dankbaar dat deze site er is, liefs voor jullie,
      Raya

    • Beste lotgenoten,
      Een goede vriendin wees mij op het boek van iris; zij was 20 jaar getrouwd met een narcist met wie ze 2 kinderen kreeg.
      Ik heb veel met haar gepraat, ze heeft me veel doen begrijpen over hetgeen mij overkwam…
      Het boek heb ik zojuist besteld en al de hele avond lees ik op deze site, alles, het hoe en waarom en de ervaringen van slachtoffers.
      Vanavond begrijp ik heel veel…
      Ik kom uit een heel groot gezin, 15 kinderen kreeg mijn moeder, waaronder 3 tweelingen. We scheelden allemaal maar 2 jaar, ik was nummer 8, na mij kwamen de 3 tweelingen en het jongste ‘ nakomertje’. Concreet: toen ik nog maar 6 jaar was, waren er 2 van 4 jr, 2 van 2jr en 2 babies.. Eigenlijk ben ik nooit kind geweest.
      Zover ik mij kan herinneren moest ik mij altijd nuttig maken, meehelpen, oppassen. Er was sprake van een klasse-verschil tussen mijn ouders. Mijn vader kwam uit een chique, adelijke familie, een ‘ good-looking-guy, verwend. Mijn moeder kwam uit een arbeidersgezin, barend en werkend. Er was veel ruzie tussen die twee, het ging er soms heel hard aan toe. Er was veel huiselijk geweld! Voor mijn moeder stierf, ze was toen weduwe, heb ik veel met haar gepraat, ik had veel vragen. Mijn vader was een don Juan , een vreemdganger. Mijn moeder was erg ongelukkig en projecteerde dat op haar kinderen. Mijn moeder leed aan stemmingswisselingen en ik was een erg meegaand kind dat alles deed voor een beetje liefde, perfect slachtoffer voor emotionele blackmail. Mijn moeder braakte al haar ellende over haar ongelukkige leven over mij uit, ik huilde er om, wilde haar helpen, maar hoe doet een kind van pakweg 7 dat???? Ik voelde mij eeuwig schuldig!
      Al heel jong (18) trouwde ik, net als al mijn zussen. Op mijn 20e kreeg ik mijn eerste kind, op mijn 25 de tweede.
      Ik ben 26 jr getrouwd geweest met best een aardige man maar ik was niet gelukkig.. Was nooit verliefd geweest. Op mijn 44 scheidde ik van hem. En toen werd ik voor het eerst in mijn leven verliefd! Heel romantisch op een Italiaanse violist, hij was in alles het tegenovergestelde van mijn ex, impulsief, spannend, aantrekkelijk, charmant. Al heel snel verhuisde hij van Stuttgart naar Nederland om met mij te gaan samenwonen. Natuurlijk was dit alles onverstandig..maar ik was zo verliefd. Vijf jaar heb ik met hem samengewoond….al na een jaar kwamen de problemen…stemmingswisselingen, driftbuien zonder dat ik wist waarom, hij kocht zichzelf steeds dure cadeaus, werkte 6 mnd en nam dan steeds weer ontslag, hij zag zichzelf als een groot miskend talent.
      Ik adoreerde hem maar werd steeds onzekerder door zijn plotselinge driftbuien, ik kreeg van alles de schuld. Hij had altijd gereisd en enorm veel vrouwen gehad, was nooit monogaam geweest en maakte mij steeds weer duidelijk dat ik mij enorm gevleid moest voelen dat hij nu met mij samenwoonde. Maar hij werd depressief van een saai leven. Dus boekte hij bijvoorbeeld s’ nachts een reis via internet, en als ik dan daarop vertelde dat ik niet wegkom omdat ik moest werken werd hij woest. Dat er ook huur en vaste lasten betaald moesten worden, daar wilde de maestro niet mee lastig gevallen worden. Hij kreeg de ene verkeersboete na de andere en wanneer hij ze vond verscheurde hij ze gewoon. Omdat de auto op mijn naam stond, tja, je begrijpt, ik betaalde alles!
      Hij was ook pornoverslaafd en bezocht websitebezoek waar vrouwen mishandeld werden. Het werd erger en erger…en uiteindelijk heb ik kunnen ontsnappen. Aan de rand van een faillissement ben ik elders met mijn een-vrouwsbedrijf opnieuw begonnen. Ik stortte mij volledig op mijn werk, werkte tot 22:00 uur door en ook in de weekends. ‘S nachts sliep ik nauwelijks en was een nerveuze kettingroker met een zelfbeeld van 0,00
      Het lukte mij om mijn bedrijf weer op poten te krijgen.
      Na 10 jaar (vrijwel) single te zijn kwam ik 14 mnd geleden een hele charmante man tegen. Zorgzaam, lief, attent…sommige dingen vond ik wel wat raar, al na een week zei hij dat hij van me hield…toen ik telefonisch opperde het rustig aan te doen, stond hij s’ avonds met een enorm boeket rozen aan mijn deur, hij woonde 120 km van mij vandaan. Hij wilde me niet kwijt! Hij had het altijd over ‘ het momentum’ , een term uit de rugby. We kregen een hele intensieve relatie, het was voor mijn gevoel 90% zevende hemel en 10% een gevoel dat er iets niet klopte. Al heel snel sprak hij over trouwen en samen een huis zoeken. Ik was de vrouw van zijn leven, had me altijd gezocht, bij mij kwam hij thuis etc etc bla bla bla. We dansten tango in Antwerpen, mijn leven leek een groot feest. Maar die 10 %….hij was (over de top) aardig tegen iedereen, met name tegen vrouwen. Praatte en socialisde met iedereen. Vertelde iedereen dat hij zo dol op me was en met me wilde trouwen. Hij was erg met zijn uiterlijk bezig, dol op kleren, dure pakken. Voor elke kleine attentie wilde hij minstens 10 keer een dankjewel van mij, ik kreeg langzaam het gevoel dat hij vond dat ik in mijn handjes mocht wrijven met een leuke aantrekkelijke man als hij. Langzaam veranderde er iets, vaker nam hij mij mee uit eten, heel duur, veel wijn, en…..vergat zijn beurs. Dit klinkt heel doorzichtig, ik weet, maar hij was zo manipulatief, maakte er zo’ n show met schaamte en excuses van dat ik met liefde betaalde(!)
      Vaker dit soort dingen, kleine gekke leugentjes, absoluut niet over zijn exen willen praten en ziekelijk jaloers gedrag. Hij kon woest worden wanneer ik de naam van een ex uitsprak…ik mocht ook geen kleding dragen die ooit gezien was door een ex…ik moest banden verbreken, foto’s weggooien, telefoonnummers schrappen. Ondertussen deed hij heel geheimzinnig met zijn gsm, klapte de laptop dicht wanneer ik de kamer inkwam. Afijn, ik ontdekte meer en meer rare dingen…hij was een enorme opruimer (sporenwisser) maar toch ontdekte ik steeds meer vreemde dingen…een stapel enveloppen in een schoenendoos met allemaal vrouwennamen, bovenop, de laatste, dat was ik. Hierin bewaarde hij bonnetjes van lingerie, visitekaartjes van restaurant, brieven etc etc…toen ik hem daarover aansprak werd hij eerst heel woest, ik had immers in zijn privé zaken gesnuffeld en daarna ging hij dat dan theatraal verbranden…
      Nu, een week geleden kreeg ik onverwachts een mailtje van een vrouw die mij vertelde dat ze al 6 jr een relatie met hem heeft. Ik heb een hele tijd met haar gesproken. Toen ik hem hierover per telefoon opheldering vroeg ( hij zou s avonds komen!) blokte hij mij meteen van alle sociale media, what’sapp, Facebook, linkedin..
      Navraag bij een oude vriend van hem leerde mij dat hij een pathologische leugenaar is. Ook weet ik nu dat hij in 14 mnd meerdere relaties tegelijkertijd in de lucht hield. Tegen allemaal zij hij dat hij met ze wilde trouwen, hij kocht ons allemaal exact dezelfde lingerie en vibrator (ziek!!!!) hij loog zo overtuigend, stuurde foto’ s via what’sapp van hij en zijn vriend in de ijfel, wandelend, met teksten als ik mis je, ik hou van je, terwijl hij toen met een andere vrouw op vakantie was. Bij die andere vrouw deed hij hetzelfde..
      Ik weet, een lang verhaal, het is de eerste keer dat ik mijn verhaal zo ergens plaats. Het is pas een week geleden, ik ben echt ziek van, zo bedrogen, zo vernederd, zo belogen en gemanipuleerd. Ik kan er niet van slapen en ga nu echt voor therapie!

      • Beste Andrea,
        Ook tegen jou wil ik zeggen: Blijf lezen! Over allerlei stoornissen, zodat je het gedrag wat er bij hoort beter leert herkennen in de toekomst! Omring je met lieve, eerlijke en stabiele mensen. Alles wat niet aan die criteria voldoet heb je nu niet nodig om er weer boven op te komen! Zorg goed voor je koppie en verzorg je lichaam goed. Gun je zelf alle leuke dingen in je leven! “No more bullshit” is een keuze! Met mij gaat het goed. Ik heb inmiddels een nieuw vriendje, die gelukkig mijn wonden met liefde, aandacht en geduld verzorgt, die ze de tijd geeft om te helen en er vooral van af blijft! Ik wens je heel veel kracht toe om te herstellen en weer gewoon gelukkig te zijn!

        Dikke kroel,
        Cindy

    • Hoi Cindy, ik lees jou verhaal en wow dat komt even binnen. Ik ben nu sinds drie weken weg bij mijn ex. Ik weet precies wat je bedoelt. Ik dacht ook telkens dat het door mij kwam. Zijn woorden dat hij zo veel van me hield. Was allemaal fake. Dat was om me in te palmen. Ik werd verliefd, ik verloor me zelf in de liefde….Tot hij langzaam liet zien wie hij was.Ik had net als jij een voorgevoel hier klopt iets niet. Zijn houding werd egoïstisch. Ik gaf, hij nam. Hij bepaalde alles. Was zeer dominant. Ook in bed!

      Ik had bijna mijn huis verkocht om samen te wonen. Hij wist van mijn overwaarde.

      Hoe heb ik ooit in iets geloofd in wat niet bestond..

    • 😦 Ik denk dat ik heb nu heb….inmiddels 4 jaar met persoon als beschreven in jouw verhaal. Wilde ook trouwen , vroeg het elke dag vanaf dag 1 maar ik heb het niet gedurfd. Uiteindelijk heb ik hem met moeite 4 weken geleden ( tijdelijk) eruit gegooid en zit nu in het psychische manipulatieve spel van hem om terug te willen komen…het lukte hem bijna met alles uit de kast van zijn kant. Gooit alles op PTSS maar inmiddels ben ik er “bijna” van overtuigd dat het een narcist is. Wil het gewoon niet geloven..Voldoet aan 13 symptomen van de 14….
      Zucht…
      Alles in mij zegt rennen!!! en toch lukt het hem om controle te houden ook al is het via whats app…

      Hoe gaat het nu met jou?
      A

  2. Beste Janny,

    Ik hoop voor je dat je het leven weer gewoon geniet en dat zijn gifaanvallen je niet meer raken!

    Heel veel sterkte…
    Dikke kroel

    Cindy

    • Beste Cindy

      Dank je wel voor je lieve reactie.
      De angels probeerd hy nog steeds uit teslaan,maar ik ben nu zo sterk dat ik daar gevoelloos voor ben.
      Politie is voor myn dochter en mezelf dan ook een normale zaak geworden.
      Mocht jezelf met een narcist zyn,kies voor jezelf,en weg wezen.
      En geen enkele reactie geven,daar zyn ze erg gevoelig voor,compleet negeren.

      Liefs
      Janny

  3. Wow, ik kan niet zeggen dat ik blij ben, dit allemaal te lezen. Wel omdat al wie daar onder geleden heeft, zijn verhaal dat wel eindelijk krijgt. Oef.
    Zowel als kind en als volwassenen, heb ik deze nare aandoening moeten ondergaan. Mijn ganse jeugd werd gedomineerd door zelfzucht. Nu al 12 lange jaren als zorgouder. In beide gevallen, sta je machteloos. Vooral omdat het een heel goed verdoken aandoening blijft.
    Ouder of kind, de beide gevallen zijn verwoestend. Eenmaal dit natuur geweld zijn intrede doet, is er geen houden aan.
    Niet omdat ze oppermachtig zouden zijn of een verheven iets. Ook niet omwille zij van betere kwaliteit of afkomst zijn en al zeker niet dat ze een meerwaarde in huis hebben. Gewoon, zij kunnen zich schijnbaar heel goed assimileren. Afhangende waar ze zijn of de situatie maar eenmaal terug in hun comfortzone, gooien zij 1 van de vele maskers af. Niemand daarbuiten die de ware identiteit ooit gezien heeft. Enkel een samenraapsel dat geleend wordt van anderen. Zijn zij er terdege van bewust, dat hun houding niet acceptabel is. Schone schijn is hun grootste talent. Voor je het terdege beseft, wordt jezelf als de oorzaak van alle leed aangeduid. Ben je zonder weten geworden wat ee iedereen wijsmaakt. Een wereldvreemd wezen dat voor niets deugt en eigenlijk heel dankbaar zou moeten zijn dat ze er voor je zijn en daar sta je dan. Machteloos, niemand die je enige hulp biedt. Ook al heb je niets fout gedaan, ook al ben je getuige van de realiteit. Het leven zoals het is met een narcist. Hetzelfde als de dader. Een leeg bestaan waar je niet van betekenis bent. Handig om in huis te hebben, tevens een vloek dat je er bent. Eeneaam zonder een vriend. Met 1 verschil, zij genieten een luisterend oor, krijgen hulp en steun van alle kanten. De anderen brengen wel het excuus. Ocharme de narcis die maar niet begrepen wordt, wordt jaar en dag wel geloofd want zij zien er respectabele mensen uit die het ongeluk hebben te moeten samenleven met onbegrip.
    De omgeving tilt zwaar aan duidelijke zichtbare mishandelingen maar werken onbewust vaak mee zonder het te weten. Daardoor groeit dit uit tot een overmaatse natuurramp. Alleen de oorzaak en zijn slachtoffers zijn op de hoogte. Van wat er echt gaande is. Niemand die het geloven zal of veel te laat. Wanneer het kalf al verzopen is.

  4. Ik lig op moment in scheiding. Ik weet nu zeker dat ik te maken heb met een nacist. Dit baart mij wel grote zorgen wat mijn dochter van drie jaar betreft. We zijn nog bezig een ouderschapsplan op te zetten maar een wettelijke omgangsregeling vind ik genoeg. Iemand een idee waar ik aan kan kloppen voor hulp?

    • Hoi Nicole,
      Bedankt voor je bericht, ik heb je zojuist gemaild.
      Helaas is er nog weinig zicht op de impact van narcistische mishandeling op kinderen. Voor instanties als Jeugdzorg is het vrij onbekend terrein. Mede hierom help ik slachtoffers die in een vergelijkbare situatie zitten als de jouwe, middels coaching.
      Sterkte! Iris

    • Hallo
      Ik voel met je mee.Begin ook te lezen over wat me overkomen is,antwoorden te vinden waarom ik me voel wat ik voel.Ik ben na bijna 13 jaar eindelijk kunnen ontsnappen met men jeugdvriend.Ik heb heel veel steun hier en ook bij de politie waar ik heel men verhaal met stotteren en pauzes heb kunnen vertellen.Ik word ook door CAW slachtoffer hulp geholpen +maatschappelijk assistente van de politie zelf. Twee parketten van de ene provintie waar ik woonde + waar ik nu woon nemen mijn leven serieus.Nee ik kan alles nog geen plaats geven denk dat ik nog altijd in men nachtmerrie zit, kan niet geloven wat me is overkomen en hoe heb ik alles kunnen zo laten gebeuren?Ik zit met veel twijfels, angst ,schuldgevoel enz …Maar ik besef nu IK BEN NIET ALLEEEN …het doet me deugd jullie verhalen te lezen.Ik ben nu veilig doch kijk constant over men schouder want je weet maar nooit.Zoek steun bij slachtoffer hulp !! Ik zal er wel uitgeraken maar alles is nog maar 3 weken geleden dat ik uit mijn glazen globbe ben uitgebroken samen met men kinderen.Nee ik besef nog steeds erge situatie niet en toch weer wel.Ja ik ben verward maar heb zoveel steun dat ik zeker van ben hieruit te geraken en eindelijk mezelf ga terug vinden.Ik kan nog niet goed praten over de dingen die gebeurd zijn ,ik klap nog steeds toe en kan geen woord meer uitbrengen.Maar ik ben al beter dan de 1ste dagen en leef nu van dag tot dag.Ik hoop dat je hier ook wat hulp aan hebt alhoewel ik nog niet veel iemand anders in dezelfde situatie als ik ga kunnen helpen met dat ik mezelf nog niet terug heb.

      Hou jullie goed en remember jullie zijn niet alleen…
      grs Fleur

  5. Sinds kort heb ik een relatie met een naar mijn idee erg lieve en goede man. Na dit weekend blijkt hij een totaal ander persoon te zijn dan in het begin.Eerst prees hij me de hemel in en we hadden dezelfde intresses en alles leek kompleet een droom.Het kon niet beter. We praten overal over en de tijd vloog letterlijk voorbij.Alles wat hij leuk vond daar dacht ik net zo over. Naar mij idee leken we wel tweeling zielen.Ik voelde me ook fijn en rustig bij hem. Tot na dit weekend 15 juli 2014. Afgelopen zondag avond na een lange wandeling met hem in het bos achter zijn huis, we hadden nog bij een kerkje een paar kaarsjes aangestoken voor ons geluk. Hij was zo ineens erg stil en ik zag aan zijn kaaklijn dat hij kwaad was. Gevoelig als ik ben voor sferen voelde dit bij mij als een messteek,zo vlijmscherp. Opeens kwamen er allerlei kritieken op mij af. Ik deed dit niet goed en dat. Plus dat ik altijd zo negatief was en steeds in herhaling viel. De lieve man zoals ik hem kende was er opeens niet meer en ik voelde me een leeg persoon op dat moment die niet wist wat ik hiermee aan moest. De dagen die daarop volgden waren vreselijk. Hij negeerde mij straal en als ik wat vroeg kreeg ik een snauw en grauw.Hij was een totaal ander persoon als vooheen. Al mijn idealen vielen in duigen en ik voelde me volkomen leeg en verdrietig. In het begin zei hij me:’ ik ben een andere persoon als wat jij denkt, maar daar kom je nog wel achter”. Dat blijkt nu dus ook. Hij heeft altijd kritiek op andere mensen en zijn broer en zwager etc. Niemand deugt en hij wil zogenaamd altijd een fijn en vrolijk leven zonde gezeur. Nou wie zeurt er nu dan? Hij toch. Moeder woont ook nog bij hem in en die deugt ook niet.Hij is erg negatief. Nu zegt hij dat ik op haar lijk en dat hij zo niet met mij verder wil. Ik zit hier nu met veel verdriet en denk:”Waarom nu,waarom ik?”.

    • Och Petra, ook weer zo’n verhaal vol herkenning. Of het daadwerkelijk narcisme is, dat zul je misschien wel nooit weten. Zij laten zich namelijk maar erg weinig daadwerkelijk onderzoeken. “Het ligt toch nooit aan hem..” Maar wat het ook moge zijn, bedenk je continue wat JIJ hierbij voelt.. Zit je voor jouw gevoel in een gezonde relatie? Je weet het amtwoord zelf vast.. Bescherm jezelf door duidelijke grenzen te stellen. Mij helpt het om op moeilijke momenten de volgende zin te herhalen; “het ligt niet aan mij”. Ik spreek overigens uit ervaring maar de er zijn hier dames die je vast veel verder kunnen helpen. Ik wilde je in ieder geval een hart onder de riem steken! Goed dat je bent gaan lezen. Doe dat zoveel
      Als mogelijk, kennis is macht heb ik al eens gelezen in dit kader. Sterkte!

      Liefs
      Lotte

    • Petra Alles wijst erop dat hij een narcist is , het zijn bange kinderlijke mensen die heel goed zichzelf kunnen voordoen op zo een manier dat je denkt tweelingzielen te zijn… Dat doen ze met man en macht en ze doen het erg goed. Omdat ze niet in staat zijn om zich in te leven in mensen hebben ze dat in hun jeugd gecompenseerd door mensen goed te observeren en zodoende positief gedrag geleerd te copieeren, na te doen. Dat gedrag gebruiken ze om je te charmeren, ze zijn namelijk heel erg bang om alleen te zijn en zoeken een iemand die als een puppy bij ze blijft. Daarvoor moeten ze je eerst heel erg paaien charmeren, dat doen ze heel erg extreem in het begin want ze weten dat ze het uiteindelijk niet vol gaan houden en een keer een woede aanval of een manipulatieve bui zullen gaan krijgen dus jij moet genoeg van ze gaan houden meteen in het begin en het liefst zoveel mogelijk, zodat jij het gaat pikken als ze hun gemene gedrag over je heen gaan gooien… Famillie en omstanders en vrienden om je heen en om zichzelf heen afkraken is simpelweg omdat ze dondersgoed weten dat een netwerk van mensen méér ziet als één. Ze weten dat een omstander of famillielid hem door kan krijgen en jou kan waarschuwen met het gevolg dat jij weg gaat. En dat is niet de bedoeling want hij heeft veel tijd en moeite in je gestoken om jou zoveel mogelijk van hem te laten houden , die eerste binnenhaalfase van het charmeren kost inmens veel moeite voor een narcist want hij heeft dan al meerdere aanvallen moeten wegdrukken voor jou! echt waar.

      Dus jij moet geisoleerd zijn…

      OMDAT ze gedrag hebben geleerd na te doen van andere NORMALE mensen komt er iets moois bij kijken….De tip die ik voor je heb is: Ze doen niet alleen andere NA, ze spiegelen hun eigen gedrag af op andere mensen… Als hij jou of anderen ergens van beticht beschuldigd of iets verwijt??? Helaas, dat zijn de dingen die hij zelf doet..

      Als hij zegt dat jij zeurt, dan weet hij eigenlijk dat HIJ zeurt maar spiegelt het af.
      Als hij zegt dat jij vreemdgaat? Hij gaat zelf vreemd
      Maakt niet uit welke rare verwijten en beschuldigingen eruit komen, hij projecteert het op anderen want hij kan dat eeuwige idee dat hij overal fout in is niet verkroppen dus geeft hij de verantwoording door…

      Lieve Petra het zijn hele interessante charmante mensen….En men raakt heel erg verliefd en verbonden aan dit soort mensen en het doet echt pijn om weg te gaan zo vroeg in het begin…

      Maar hij IS niet speciaal AL zijn gedrag is gekopieerd, hij kent zichzelf n iet eens hij doet alleen maar sociaal wenselijk gedrag na. Helaas bestaat deze man eigenlijk niet…niet in zichzelf maar ook niet zoals jij hem hebt leren kennen. Please pleas ga bij deze man weg nu de schade nog miniem is.. x w

      • Goeiemorgen ik ben via een cursus van maatschappelijke werk op deze site gekomen. Ik lees zooooveel overeenkomsten met mijn huidige aanstaande ex vriend dat ik eigenlijk alleen maar kan huilen om wat hij mij heeft aangedaan voornamelijk in de periode na mijn scheiding van een narcist. Hij deed zich zo leuk en aardig voor en wist wat goed voor mij was, maar mijn gevoel zei me dat er iets niet klopte bij hem maar ik wist niet wat….nu ik lees over t spiegelen en oordelen over wat anderen doen besef ik dat ik er niet naast zat toen ik dat opmerkte en ergens ook wist dat hij vreemdging en loog, maar als ik er alleen maar om vroeg ontplofte hij. Ik heb afgelopen donderdag gezegd dat ik ‘m een paar dagen niet wilde zien want hij had ’t al over samen wonen waar ik ’t enorm benauwd van kreeg want ik kan mezelf niet zijn als hij er is en vrienden vindt hij vervelend omdat ze zoveel aan mij trekken. Ik heb in me vorige relatie zoveel meegemaakt en na de scheiding door gebrek aan begrip van de hulpverleners hebben ze de kinderen bij hem laten plaatsen zeg maar. Ik ging en ga soms nog steeds kapot van verdriet en woede, want loslaten of accepteren kan ik niet en dan zit je eigenlijk weer in dezelfde situatie….zat…want van nu af aan negeer ik mijn huidige ex-vriend want ze zijn echt heel gevoelig voor wat voor soort reactie ook….ze voelen echt alles. 1 ding kan ik wel zeggen…je word er steeds sterker van en gaat veel sneller voor jezelf opkomen. Xxx Claudette

  6. Hoi Petra,
    Uiteindelijk is het jouw leven, laat ik daarmee beginnen. En nu oktober, waar sta je nu?

    Ik herken wel jouw beleving. Ik ben inmiddels een jaar gescheiden (niet getrouwd geweest overigens) van mijn partner na 10 jaar met twee kinderen. Het heeft 3 jaar gekost om echt de stap te durven zetten en door te zetten. Hoe hij ook zou blaffen (noem ik het recent).
    In het begin leek hij de ideale partner. Hij hield van dansen (hebben 1x gedanst), hij hield van lekker eten (kipsateetje was eigenlijk prima, ik heb een ander idee van lekker eten), hij was echt een familiemens (hij sprak zijn ouders als hij wat van ze nodig had en met zijn zus had hij nauwelijks contact; ja verjaardagsfeestjes), etc etc etc.
    In het begin van de relatie, sliep hij slecht en heeft hij me meerdere keren uit bed gejaagd, om de volgende dag te zeggen, dat hij zich niets meer herinnerde. (Hij schaamde zich ook niet? Dat vond ik raar en na een tijdje maakte het me boos en verdrietig). Hij snurkte hele bossen weg, maar hij werd er zelf niet wakker van, dus ik loog. Hij ging met iedereen op de foto, maar als ik zei: Kom, gaan we samen. antwoordde hij steevast: “Met jou? Echt niet.” en liep dan weg.
    Maar oh wat was ik toch de vrouw van zijn dromen………. (en helaas, ik geloofde dat…….)

    Oh, ik kan je lijsten vol geven. Ik worstel nu (sinds we uit elkaar zijn en met vlagen gaat het goed met me en dan ben ik weer even uit het lood), met waarom en hoe ik dit 10 jaar heb volgehouden?

    Hij kan me nog steeds raken. Maanden gaat het goed, ik probeer zo veel mogelijk communicatie te vermijden. Op een goed moment denk je, ach het gaat best goed. Er is vast afstand nu. En beng…,…komt ie weer.

    Heeft hij iets vergeten mee te geven op de wisseldagen. Dochterlief in tranen. Ik stuur hem een berichtje, of hij iets is vergeten. En dan 3 uur nadat ze allang op bed liggen, smst hij: ik kom er nu aan. Ik bericht terug, dat het nu niet meer hoeft. Het is al goed en overmorgen ziet hij ze weer. Maar nee, hij komt nu. Het is iets tussen hem en zijn dochter. Het gaat een keer niet om mij (zegt hij tegen mij, terwijl het al nooit om mij ging). Hij blijft bellen en appen en vervolgens heeft hij het toch weer aan de deur opgehangen. Hij heeft geen respect voor mijn ruimte en als ik hem daarop wijs, heeft hij honderd opmerkingen, die hem gelijk geven. Feit: als het zo belangrijk was dat tussen hem en zijn dochter, waarom vergeet hij het dan? (niet voor het eerst overigens). Feit: waarom dringt hij zichzelf op, als ik zeg: ik wil het niet. Nee, is voor hem geen reden om dat ook zo te horen. Het maakt vaak niet uit, wat ik zeg. Hij doet toch wat hij wil. En gaat het niet goedschiks, dan kwaadschiks.

    Hij maakt van iets kleins een halszaak en vervolgens ben ik natuurlijk de kwaaie. En heb ik er een halszaak van gemaakt. Spiegelen, spiegelen, spiegelen. Zo draaien, dat niemand er iets van begrijpt. En dat elke standpunt wel te snappen is. Maar waar het om draait, daar hebben we het niet over. Oh, de leugens, die hij over mij verspreid. En niemand stelt hem de kritische vragen (maar wat deed jij?).

    Petra, een heel verhaal. Ik moest het kennelijk ook even kwijt weer 🙂

    Bottomline: luister naar je stemmetje in je lijf. Niet het stemmetje in je hoofd. Hoe verdrietig het is, dat het niet die ene blijkt te zijn. Niemand heeft het recht om jou te kwetsen en je een vervelend gevoel te geven, als jij zelf daar niets voor hebt gedaan.

    Beter nu verdrietig, dat het niet werkt, dan je in allerlei bochten wringen om het te laten werken. Iets wat kapot is, kan nooit meer helemaal heel worden. En sterker nog: dat hoeft niet.

    Ik kan me soms voor mijn kop slaan, dat ik al die narigheid gepikt heb. Na het lezen van het handboek van Iris snap ik hoe ik erin ben gekomen. Ik wil er ook weer helemaal uit. En helemaal lukt helaas niet, want we hebben kinderen samen. Ik ben heel hard bezig om hen te laten zien, wat onvoorwaardelijke liefde is. Maar ik heb nog echt een weg te gaan, voordat ik zelf ook helemaal vrij ben. Dat ben ik vandaag nog niet, want hij kan me nog steeds raken.

    Ik moet altijd op mijn hoede zijn, totdat dat mijn nieuwe onbewuste gedrag is.

    Gun jezelf onvoorwaardelijke liefde. En je bent hem niets verplicht.

    Ik hoop dat het goed met je gaat. Kies altijd voor jezelf, dat wil niet zeggen, dat je anderen tekort moet doen. Maar ook niet, dat anderen jou tekort mogen doen!!!!

  7. Oh jongens, wat een herkenning. Ook ik had de ideale man. Knap, topbaan, mooi huis, charmant kan goed koken, zelfde smaak als ik, zelfde normen en waardes, overlaadde me met cadeau’s, complimenten. Maar ook dit is een zieke zieke geest. Mijn kinderen mogen niets in huis, worden genegeerd bij de minste tegenspraak, grstraft. Alles draait om hem, hij is freaking geweldig, wij van een ander milieu. Hij vernederd en hemelt me op. Het is oesters en champagne, maar “thuis” zit al het eten achter slot en grendel. Tot de chocopasta toe. Geen pinpas, ik mag niet aan de wasmachine komen, de kids niet eens in de keuken. Hij draait, liegt, beschuldigt. Nooit is het goed genoeg. Maar no more. Ik heb besloten weg te gaan!! Ben naar het ggz geweest. De psycholoog die mij al behandelde voor mijn ptst na een enorm jeugdtrauma, gaat me helpen met een urgentieverklaring, naar maatschappelijk werk, naar de huisarts om dossier op te maken over de mishandeling en ik ben mensen aan het inlichten. Iedereen zegt hetzelfde; WEGWEZEN!! Zsm! En dat ga ik doen. Ik lig -as we speak- in mijn dochters bed na weer een bulderbui van onze charmante directeur. Never again!

    • Never again,

      Sterk zijn en blijven! Blijf lezen! Over allerlei stoornissen, liefde en geluk! Ook als je echt gebroken hebt. Lezen helpt je jezelf weer terug te vinden. Ik ben inmiddels gescheiden. Echter na de officiële uitspraak heeft hij me een tijdje gestalkt. Dat is nu over, maar ik zit nog steeds met de geïnfecteerde wonden in mijn hart en ziel, welke maar slecht helen! Uiteindelijk zal je weer gezond kunnen houden van je zelf en van anderen! Ik ben er bijna… Kom je ook? Sterkte… Dikke oprechte kroel…

    • Never again: hoe ga je dat doen? Het aantonen voor de rechtszaak dat hij zo gestoord is? Ik heb namelijk dezelfde situatie maar hij liegt over echt alles en verdraaid dingen. Hoor graag of je tips hebt van instanties waar ik terecht kan.

      • Ik ben gevlucht!! Een oproep op facebook voor woningruimte en binnen een week was ik weg. We zitten in een heel leuk vakantiehuis en wachten op urgentie van de woningstichting. nu we weg zijn zie ik de absurditeit van het geheel. Hoe bizar het was. We komen eindelijk tot rust, langzaam maar zeker. We genieten van kleine dingen zoals zelf boodschappen doen, maar ook grote zoals geen ubercontrole meer. VOOR IEDEREEN DIE ER NOG MIDDEN IN ZIT!!! GA WEG, er is echt een mogelijkheid. Altijd. Ik heb zoveel lieve mensen leren kennen. En pas achteraf zie je in hoe ongezond het is waar je nu misschien nog in zit. Sterkte !!

  8. Jongens wat een k# tijd. Hij wisselt steeds sneller vsn mood. Zaten er eerst langere tijd tussen de narcistische aanvallen, nu wisselt het binnen een paar uur. Zo ben ik nog de liefde vsn zijn leven en ga we het nog maken. En vervolgens is hij blij als hij van me af is. De verwensingen worden steeds erger. Vandaag bij de psycholoog geweest. Zij hebben een brief gemaakt met het verzoek tot het verstrekken van een urgentieverklaring voor een eigen woning. Geen mooi verhaal als je het zo terug leest. Mentale mishandeling, fysiek geweld etc.
    Gisteren kocht hij een stofzuiger, een pannenset en een messenblok en kristallen glazen voor mijn eigen huisje. Vanmorgen kwam ik 10 min te laat beneden en schreeuwde hij dat hij spijt had van zn cadeaus en dat hij ze terug ging nemen. Ik zei; prima… Ik wist nl dat dit ging gebeuren, alleen niet binnen 12 uur! En dat het alleen voor de buitenwereld was. Kijk mij eens gul zijn. Een uur later kreeg ik het weer terug. Ik zei; ik wil het niet. Hij; je hebt niet de luxe om trots te zijn…, je hebt geen cent. Pffff…. Nou dat heb ik nou net nog wel. Hoop snel op een huisje. Ben blij dat jij al verder bent Cindy!! Ben zelf ook bang dat hij zal gaan stalken, maar dat zien we dan wel weer.
    Dikke knuf

  9. Hallo mensen, ik was heel erg onder de in druk over jullie ervaringen vielt me heel erg op dat het alleen vrouwen zijn.niet erg.maar uiteindelijk gaat het over narcisme. Helaas moet ik mee delen dat ik er ook in zat en eigenlijk nog steeds .en dat heeft puur met het verwerking proces te maken waardoor ik merk dat ik juist op narcistische wijze ben behandeld. Niet leuk om zachjes uit te drukken .maar wel heel erg leerzaam voor de gene waarbij het nog redbaar is om nog te kunnen helen. Petje af, omdat de goedheid in ons alle mensen nooit mogen verliezen door iemand zijn toe doen.! maar aan de andere kant is het ook een les maar ook dat we sowieso deels als mens toch ook wel narcistisch zijn in gesteld. Ik weet het is net kanker wat niet bij ieder actief is in gesteld, met een wonder kunnen we wellicht samen sterk proberen op te vullen om het juiste te doen dan het te willen activeren wie al de extreme narcisme all heeft voor somige is het ook wel heel erg dat zij dat hebben die het niet bewust van zijn. wegens de symtonen die zich voor spelen ..voor mij zelf weet ik dat ik samen in die put zat en nu is er een hulp die ik vrijwillige basis geholpen wil worden om mij zelf weer te kunnen oprapen ..wees 1 met je zelf en geloof dat liefde en barmhartigheid en respect nog zeker wel bestaat.

    • Hoi Eurvin,
      Het is me niet duidelijk hoe je het precies bedoelt, maar in je bericht refereer je eraan dat ieder deels als mens narcistisch is ingesteld. De pathologie van narcisten en psychopaten is echter van een totaal andere orde. Dat heeft niets te maken met iets dat ieder mens zou hebben.
      Sterkte met je proces!
      Iris

  10. Wat een verhalen! Ik ben niet de enige die voor de charmes van een monster viel. Wat een vieze achterbakse honden zijn het! Ik probeer te scheiden van hem maar het duurt nu al een jaar… nu ouderschapsplan getekend, hoe hij het wilde, om er bmvanaf te zijn, er tegen in gaan heeft immers geen enkele zin. Maar hij houdt zich niet aan de afspraken… Wanneer ik 5 minuten te laat ben krijg ik post van de advocaat wanneer hij mijn zoon zijn paspoort wil en ik hem vraag waar ze naar toe gaan blijft het stil. Als ik dan besluit het paspoort niet mee te geven wegens gebrek aan info krijg ik weer een brief van de advocaat dat ik niet zo paranoïde moet zijn… man o man… kan ontelbare voorbeelden geven maar alles komt op een ding neer… al die klojo’s zijn knetter GEK!

  11. Hallo,
    Ik ben een vrouw en ik heb een vriendin. We hebben al meerdere jaren een relatie. Het ging lang goed maar sinds een jaar of 2 ben ik mezelf totaal kwijt. Ik heb te weinig empathie en dat word me ook verweten en ik ben mezelf helemaal kwijt. Mijn vriendin verwijt mij van alles. Ik draag haar op handen maar ik doe alles fout. En als ik dat uitspreek dat ik dat gevoel heb, ben ik egoïstisch. Ik vind haar prachtig om te zien maar toen ik vanmorgen even niet keek toen ze zich aankleedde was ze gelijk boos. Of ik haar niet meer zie staan, of ik haar niet meer sexy vind. Ik moet haar in alles begrijpen maar ik weet niet meer hoe. Ik heb nog zó veel
    voorbeelden. Ik ga kapot maar ik kan niet uit deze relatie stappen omdat ik
    het dan financieel niet red! Ik ben erg verdrietig en zit onder de zenuwen…Ik weet ook niet of zij nu dus narcistisch is of dat het iets anders is. Haar opa had het ook maar zij vind zichzelf heel goed en sociaal en wel empathisch. Zij wil mij helpen met mijn ” problemen’ ik ben zó in de war! Ik heb écht hulp nodig! Ik kan verder geen mail ontvangen, dat vertrouwen heb ik niet…
    Help!

    Groetjes van mij.

    • Lieve A.,
      Je begint je verhaal met de mededeling dat je te weinig empathie hebt. Vind je dat echt of is dit je wijs gemaakt? Uit je bericht haal ik diverse voorbeelden van narcistische trekken van jouw partner. Zie uit deze relatie te komen! Hopelijk is er iemand die je vertrouwt en die mijn boek voor je kan bestellen. Lees het zo snel mogelijk. Dit boek zal je helpen begrijpen waar je in zit en hoe je hieruit kunt ontsnappen. Doe dit, voor je echt geen mens meer bent! je zegt dat je hulp nodig hebt, die hulp is er.
      Sterkte!
      Iris

  12. Ik ben trotsen tegelijk heel verdrietig. Mijn ex en ik zijn 1 1/2 jaar geleden gescheiden. Ik heb ene kind van inmiddels 21 en een kind van bijna 18 jaar oud. De kinderen wonen bij mij en hebben enorm met hun gevoelens geworsteld. Eerst wilden zij hun vader helemaal niet meer zien. Doordat ik daarover met hen ben blijven praten zijn ze op een gegeven moment het contact toch aangegaan. De oudste heeft erg veel problemen ondervonden verkeerde keuzes die hij heeft gemaakt. Doet nu erg zijn best om alles weer op de rit te krijgen. De jongste is erg loyaal naar haar vader.
    Vader zegt verandert een afspraak bij de kaakchirurg, zonder overleg met wie dan ook. Wij konden het wel weer terugdraaien, maar dat mocht ik niet alleen (ze is nog niet meerderjarig, volgende maand pas) , mijn dochter heb ik aan de telefoon moeten geven en ik heb haar een paar keer horen zeggen “ja, dat is omdat ik het wil”.
    Mijn zoon is verschillende keren huilend van zijn vader naar huis gekomen. Vader zegt dan hele lelijke dingen. Vroeger, zei hij gewoon ” er is niets, maar dan ook helemaal niets aan jou waar ik trots op ben. ”
    De therapeut van mijn zoon is nu al weken aan het pushen om vader en mij aan de tafel te krijgen. Ik heb nu voor mijzelf gekozen. Ik ben trots, maar………………..diep in mijn hart denk ik dat het voor de kinderen allemaal zoveel makkelijker zou zijn als wij wel om de tafel zouden kunnen. Die ruimte durf ik hem echter niet meer te geven. Niet nadat we het al 2 keer geprobeerd hebben.
    Ik voel mij echter zo schuldig.

    • Hoi Marianne,
      Jij hoeft je echt niet schuldig te voelen, maar ik begrijp dat je worstelt met de situatie. Ik vind dat je zoon de gelegenheid moet krijgen afstand te houden van zijn vader, als je zoon hier behoefte aan heeft. Zijn therapeut mag hem nooit pushen het contact met vader aan te gaan. Het is duidelijk dat zijn vader al een heel destructieve invloed op hem heeft gehad. Ik weet niet of je mijn boek in huis hebt, maar hierin lees je meer over de onmogelijke positie waarin kinderen van een narcistische ouder terecht komen. Ik vind het heel goed dat je je kinderen hiertegen probeert te beschermen. Sterkte!
      Iris

  13. Hoi allemaal,

    Ik wil even mijn ‘ei’ kwijt. Ik ken mijn ex nu 11 jaar we gingen met elkaar sinds ons 17e jaar. We hebben een dochter van 4 en ik zit momenteel midden in een hel. Het zit namelijk zo dat mijn ex mij heeft verlaten voor een andere vrouw toen mijn dochter 1 jaar was. Ik was hier natuurlijk kapot van, maar meneer genoot van mijn pijn. Zo kwam hij doodleuk vertellen dat hij eindelijk een vrouw had gevonden met een mooi lichaam en dat hij nu gelukkig was.nu kan je zeggen dat kan dat is geen narcisme. Maar toen begonnen de psychologische spelletjes. 3 maanden nadat hij weg was gegaan heb ik mezeld een beetje opgepept en begon het iets beter te gaan met mij en het is alsof hij het rook meneer wilde met mij praten. Ik moest aan mezelf werken want het was immers mijn gedrag dat er voor zorgde dat hij weg was gegaan. (Over zijn vreemdgaan en fysiek geweld werd niet gesproken) hij praat trouwens dat fysieke geweld goed omdat ik het verdien omdat ik hem niet met rust laat als hij dat vraagt. Enfin hij vroeg dat dus aan mij en gaf me de woorden dat als ik dat deed hij zeker terug zou keren. Ik naief dat ik ben ben begonnen met een psycholoog omdat meneer ex me erop had gewezen dat ik welleens borderline kon hebben. Ik naar de psycholoog die me overigens uitlachte toen ik zei dat ik welleens borderline kon hebben. Terwijl ik de psycholoog bezocht bleef hij mij manipuleren als ik dit deed dan zou hij…. uiteindelijk ging hij een maand later met die vrouw op vakantie. Terwijl hij daar was appte hij me dat hij zijn gezin mistte en ik de vrouw van zijn dromen was. Ik in al mijn liefdesverdriet die na 8 jaar nog steeds was kreeg weer een beetje hoop. Dat gevoel van zie je nou wel… het komt goed hij houdt van me! Bij terugkomst kwam hij direct naar ons huis en zei dat hij me gemist had en niet met die vrouw haar manieren kon. Hij is totaal een week gebleven en daarna teruggekeerd naar haar. Hij kon niet met mijn gedrag. Ik sukkelde weer verder en probeerde de beste moeder voor mijn zoontje te zijn. Ik ging er nog steeds van uit dat alles aan mij lag en ik had geen zelfvertrouwen. Hij leefde een dubbelleven hij was de ene week bij haar en dan weer bij mij zo is het een jaar doorgegaan. Tot ik er een stop opzette en iemand anders leerde kennen. Meneer ex rook dit en kwam weer met manipulatieve taktieken. Ik had er schoon genoeg van en besloot voor een nieuwe relatie te gaan. Meneer ex was over zijn toeren ik was de vrouw van zijn leven hij wilde met mij trouwen die vrouw van hem was niks waard hij wist niet hoe hij haar aan de kant moest zetten. Ik had helemaal geen borderline dat waren praatjes van zijn vriendin. Hij wist dat hij me kapot maakte het speet hem etc. Etc. Ik verliet uiteindelijk mijn vriend om het met mijn ex te proberen. Het heeft precies 1 week geduurd. Toen hij zeker wist dat het uit was met mijn relatie heeft hij me nadat hij mij in elkaar heeft geslagen weer verlaten voor die vrouw.ik was gek de relatie werkte niet door mijn gedrag. Ik was dom. Ik was een …. een … de lelijkste dingen. Volgens hem had hij mij juist gered van de andere relatie want mannen zouden mij alleen maar gebruiken voor sex of vreemdgaan. Daar bleef ik dus achter met mijn hart in mijn handen en een kindje van bijna 8 weken in mijn buik.dat kindje was overigens van mijn ex. Hij wilde het niet gooide de echo’s op de grond. Ik moest het maar oplossen maar hij spuugde op dat bastaardkind want het was niet verwekt uit liefde. Ik heb 2 weken getwijfeld maar gezien mijn situatie financieel en praktisch kon ik het kindje op dat moment niet houden. Ik heb met 11 weken de abortus gepleegd iets wat ik tot de dag van vandaag bij me draag. Meneer ex was er niet voor mij maar koos volledig voor zijn vriendin. Oke goed ik had het moeilijk maar ik ging door met mijn leven na enkele maanden moeite te hebben gehad en vooral te hebben gepiekerd wat ik verkeerd deed en wat er mis met me was had k wederom besloten om voor mezelf te kiezen. Dit nadat hij me voor de zoveelste keer bont en blauw had geslagen omdat ik niet luisterde. Ik verbrak al het contact en al het contact verliep alleen tussen mij en zijn ouders. Dit heeft 3 weken geduurd. Meneer hing weer aan de lijn. Hij wist het allemaal niet meer en mistte mij. Vroeg aan mij wrom ik hem altijd zo gek maakt en of hij een gesprek met mij aan mocht gaan. Ik liet het weer toe. En meneer vertelde de mooiste verhalen. Over hoe hij inzag dat hij me pijn deed en die vrouw wilde verlaten. Hij zag in dat ik een goede vrouw was en het lag aan hem. Ben er weer ingetuimeld dames ongelovelijk maar waar. 2 dagen later wist hij het niet meer en wilde hij toch verder met die vrouw. Maanden gingen voorbij in hetzelfde patroon dan wist hij het dan niet. Ik kreeg de schuld van alles. Hij had nergens schuld van. Tot in mei de vrouw de relatie verbrak. Hij was er kapot van en verwachtte van mij dat ik hem trooste. Het was immers mijn schuld dat de relatie uit was. Ik kon hem niet loslaten zei hij dan en nu was hij kapot. Uiteindelijk is hij bij zijn ouders gaan slapen waar hij opeens snachts voor mijn neus stond. Ik was diegene die hem nooit in de steek liet hij wilde mij. Ik begon trouwens toen al wakker te worden van de spelletjes en zei tegen hem dat hij altijd hetzelfde deed dat werd afgewimpeld met een grap en oh wat hield hij ontzettend veel van me. Hij wilde niks met dat ‘wijf’ te maken hebben zij had ons gezin kapot gemaakt en stookte tussen hem en mij zei hij. Hij zou alle contact verbreken en er voor zijn gezin zijn. Jullie raden het al. Meneer bleef contact houden en wanneer ik hem hierop aansprak moest ik maar mijj bek houden door mij was hij zon goede vrouw kwijt en moest hij het met mij doen. Ondertussen was r van mijn eigenwaarde helemaal niet over ik twijfelde over alles. Was onzeker over alles. Piekerde de hele dag door wat ik toch verkeerd deed en probeerde constant een gesprek met hem aan te gaan. Dit irriteerde hem en hij begon agressief te doen en mii wederom te mishandelen. Alles was mijn schuld. Mijn gedrag. Ik moest hulp zoeken. Ik moest dit en dat. 3 maanden later leerde ik iemand kennen waar ik mee op date ging. Meneer ex en ik waren immers vrienden want een relatie kon hij toch niet aan. Meneer ex vond dit prima en woonde bij ons en pastte op ons dochtertje wanneer ik op date ging. Tot opeens de bom barstte hij begon overal jeuk te krijgen en ging ervanuit dat demonen hem aanvielen. Hij is toen naar die vrouw gevlucht en heeft mij de volgende dag met de dood bedreigd. Zijn vader heeft toen de politie ingeschakeld waardoor mijn dochter en ik door politie in kogelvrije vesten zijn opgehaald. Toen waren de poppen aan het dansen. Hij belde mij stalkte mij wilde weten waar we waren hij bedreigde mij. En dit alles was mijn schuld. Hij heeft spullen in mijn woning vernield. Ik was een wrak en zat ondergedoken voor mijn ex. Ik heb toen aangifte gedaan wegens bedreiging. Hij bleef mij bedreigen en uit schelden. En dit alles was mijn schuld en ik was dit ik was een slechte moeder hij had het altijd goed bedoeld. En ik was een egoist. Ik had alle contact verbroken en was er echt klaar mee. Ik wilde niks net hem te maken hebben en maakte dit keer op keer ook duidelijk. Toen kwamen de zielige verhalen. Hij was jarenlang onderdrukt door zijj ouders. Dit alles was zijn ouders hun schuld want zij hadden de politie gebeld (wat moesten die arme mensen na een doodsbedreiging) het was de schuld van de gemeente want hij had geen uitkering ontvangen. Het was de schuld van die vriendin van hem want zij stookte. Enfin ik was weer de vrouw van zijn dromen. Hij wilde met nij trouwen hij had echt ingezien dat ik een goede vrouw was. Hij ging kapot zonder me. Hij zou alles goedmaken. Het speet hem van de abortus
    Letterlijk alles werd uit de kast getrokken. En die nieuwe relatie van mij was niks hij had gedroomd dat die man mij zou slaan(ironisch he) ik moest oppassen en had hij maar naar mijn advies geluisterd dan was het nooit zover gekomen. Als ik hem erop wees dat hij dit altijd zei en er noit wat van terecht kwam werd hij boos. Want ik vernederde hem omdat hij zijn hart uitstortte en ik hem afwees. Anyway uiteindelijk weer dezelfde fout gemaakt en hem.weer in mijn leven gelaten (ik heb hulp nodig ik weet het) jeugdzorg kwam in ons leven en daar begon het weer het was mijn schuld dat jeugdzorg er was. Ik maakte ons gezin kapot. Hij deed zo zijn best maar ik waardeerde het niet waarom rotte ik niet op naar mijn exvriend. Hij wilde me niet want mijn gedrag kon hij niet aan. Toen ik hem erop wees dat ik hem dat toentertijd ook al had gezegd dat hij niet met mijn gedrag kan kreeg ik te horen dat hij juist van hield maar goed. Zo ging het 2 maanden verder met elke dag verwijten. Vernederingen. Ben je dom ofzo? Soms denk ik echt dat je niet goed ben.ga sporten. Als je afvalt ben je echt mooi. Niemand die zon vrouw als jouu wilt ze zullen je allemaal bedriegen etc etc. Je bent lelijk. Arrogant. Je voelt je hoog van alles kreeg ik te horen. Ik was zo uitgeput ik reageerde er niet eens meer op waarop hij vervolgens doorging ja zie je nou trek je bek open dan zelfs dat kan je niet goed. Lekker voor je dat jeugdzorg in je leven is. Het recht zal zegenvieren want met mij is niks mis jij bent de oorzaak. Zijn ouders kregen lange tijd ook de schuld maar dat heeft hij weer weten goed te maken. Ik moest hulp zoeken volgens hem. Ok ik zocht weer hulp. Wat was er dan toch met mij? Nou ik was onzeker met een ontzettend laag zelfbeeld. Met meneer was niks mis hij was jarenlang onderdrukt door zijn ouders en daarna door mij volgens mij. Het ging verder tot afgelopen weekend. Ik zou naar mijn ouders gaan en hij kon ons brengen. Maar mijn ouders willen natuurlijk niks te maken hebben met die gozer na alle bedreigingen wat hij trouwens ook naar hun heeft geuit. Nou de hele reis heb ik het gehoord. Ik was een leugenaar dit alles was mijn schuld. Ik had hem zwartgemaakt. Ik kon niks goed doen. Mijn gedrag irriteerde hem. Toen ik een bekertje drinken inschonk en hem vroeg om het even vast te houden barstte de bom. Was ik zo dom dat ik dat niet alleen kon? Wat voor achterlijk wijf was ik dan blablabla. Hij zette me af en zou bij familie gaan blijven ik moest hem met rust laten. 4 uur snachts krijg ik een telefoontje dat hij buitenstond hij kon geen slaapplek regelen en of hij bij mijn ouders mocht blijven. Ik wist natuurlijk dat dit niet kon dus heb ik hem dat gezegd. Nouuuuu ik was een teringlijer ik liet hem in de kou slapen. Wat voor mens was ik. Ik was een leugenaar en hij zou me een lesje leren. Ik heb hem uiteindelijk binnengelaten hier heb ik naderhand ruzie mee gekregen met mijn ouders maja. Mijn ouders ginfen wat doen met mij. Kleine en meneer stond op en toen kwamen de verwijten. Ik was ee kutwijf ik liet hem zomaar staan in de kou. Toen ik hem zei dat hij me had gezegd dat hij slaapplek had… hou je bek kkwijf. Tot zover kwam ik met mijn zin. Ik moest mijn bek houden hij zou weggaan en niet meer terugkomen ik moest het maar uitzoeken hoe ik thuiskwam. Nou de volgende dag ik hem bellen en vrsgen wat er is. Er was niks ik was alleen een rotwijf omdat ik hem in de kou had laten staan. Volgende dag krijg ik een telefoon van jeugdzorg. Ex belt om mij zwart te maken. Ik zou een slechte moeder zijn en hij wou een gesprek met hun.nou vandaag was dat gesprek hij speelde de onschuld zelve. Ik liep achter hem aan. Ik was de oorzaak van alles.wanneer hem vragen werden gesteld over zijn drugsgebruik ja dat komt door haar gedrag. Weglopen en middelvinger opsteken mij treiteren. Tot op gegeven moment de hulpverleners er letterlijk scheitziek van werden en hem hebben verzocht op te houden en zijn aandeel te bespreken. Met hem was niets mis ik was de oorzaak en ik verpestte het leven van knze kleine. Wanneer ik hem confronteerde dat hij mij niet met rust laat als ik voor mezelf kies dan waren dat leugens volgens hem. Nou ik kan niet meer typen dit was nog het puntje van de ijsberg. Ik weet dat ik hem nooit zoveel kansen had moeten geven. En dat ik gek ben dat ik het zolang heb volgehouden. Op mijn werk zeggen ze dat hij een psychose kan hebben ( zijn broertje heeft psychoses) en daarom zulke fases heeft. Ik weet het niet maar ik denk dat er iets niet goed is. Ik probeer vaak weg te lopen en een nieuw leven op te bouwen waar hij vervolgens op een sneaky manier weer in weet te komen en mij zo op mijn zwakke punten weet te manipuleren dat ik er telkens weer inval. Is dit narcisme? Of beeldt ik het me in? Ik zou graag in contact willen komen met lotgenoten. Ik ben kapot.. heb geen energie meer over en weet het even niet meer. Sorry voor het lange verhaal ik wilde dit kwijt. Ik heb geen tranen meer over. Ik speel niet onschuldig ik heb ook mijn wantrouwen naar hem geuit en hij kon dit niet hebben. Maja wat moet ik dan na alles? Zucht ik wil uit deze nachtmerrie komen. Krijg overigens assertiviteitstrainig voor de tweede keer binnenkort hopelijk dat het werkt. Maar ik kan dit niet meer

    • Pffff ik lees zo me eigen leven ….hier was het ook zo alleen ik was 12 weken zwanger en moest het weg halen van hem onder dwang. en tegen iedereen zeggen dat het kindje niet goed was. nu weten ze allemaal dat het leugens waren …ben nu 8 jr van hem af en hij blijft maar door gaan….hij is getrouwd met een vrouw die bordeliner is en haar kids staan onder jeugdtoezicht heb zo medelij met die kids mijn kids hebben een flinke klap mee gekregen en geen contact meer met hem .
      wens je heel veel sterkte toe xxx

    • volgens mij is je ex zeker een narcist, ga weg en keer nooit meer terug, zoek hulp, ga naar blijf-van-mijn-lijf huis en blijf daar minstens een jaar, zorg dat hij je niet kan bereiken…sterkte en zet door deze keer! je bent het waard!

  14. Lieve lieve schat. Laat die man noooooooit meer in je leven. Dit is niet alleen een narcist, maar een psychopaat. Heel veel sterkte, je bent zoveel meer waard dan dit!!!

    • Hoe meer ik over narcisme lees hoe duidelijker het wordt dat niet alleen ik het probleem ben. Ik krijg werkelijk de schuld van alles. Ik herinner toen mijn dochtertje viel op de creche en haar hoofd open had gehaald en ze naar de eerste hulp werd gebracht. Nadat ik hem na uren pas wist te bereiken kreeg ik ook van dit de schuld. Want door mijn negatieve houding haalde ik de slechte dingen in ons leven. En nu was zijn valentijnsdag met zijn vriendin verpest want hij zat de hele dag in het ziekenhuis… ik ben zo onzeker ik geloof werkelijk alles wat hij zegt. Afgelopen week was er weer een spoedvergadering met jeugdzorg. Ze beginnen hem door te krijgen.. want de begeleider zei tegen hem dat ze het zorgelijk vindt hoe hij reageert als hij wordt gekrenkt. En toen ze hem vroeg of hij het normaal vindt dat hij vrouwen slaat gaf hij als antwoord ik sla geen vrouwen ik sla alleen haar want zij gaat over mijn grenzen. Ik was een achterlijk mens die hem niet los kon laten… like seriously? Hoe vaak heb ik hem proberen los te laten en hij smekend “terug” kwam…alsnog mis ik de goede momenten.. vandaag zei hij tegen me dat hij klaar met me was. Ik zou immers nooit meer veranderen en hij heeft met iedereen lol behalve met mij… ik heb teveel gedaan. Teveel gepikt.. grenzen zijn er niet meer van mijn kant… nu moet ik mijn wonden likken en vanaf de bodem naar boven werken.. mijn omgeving is moe van praten met mij ze snappen niet dat ik er steeds in trap.. ik snap het zelf ook niet. Soms krijg ik ideeen om er een einde aan te maken dit bespreek ik met niemand maar ik wil dat deze pijn van binnen ophoudt en ik niet meer aan hem hoef te denken. En hij? Hij heeft al een nieuwe scharrel en ik ben een last in zijn ogen… sterkte voor iedereen die met een narcist moet dealen of ervaring heeft gehad met 1. Je omgeving begrijpt het vaak niet of neemt je niet serieus of zegt dat je niet zoveel zelfmedelijden moet hebben maar moet vechten. Maar hoe kan je vechten als je zo gesloopt bent van binnen..

      • Hoi Therese,
        je kan vechten als je gaat begrijpen dat dit ernstige mishandeling is, wat je wordt aangedaan. Dat hij keer op keer over jouw grenzen gaat en jou hiervoor verantwoordelijk probeert te maken. In je bericht staan diverse signalen dat jouw ex ernstige narcistische trekken heeft. Ik begrijp daarom ook heel goed dat je er zo slecht aan toe bent, maar probeer jezelf bij elkaar te rapen en de hulp aan te pakken die er is. Zoek die hulp niet bij de mensen die het niet begrijpen, maar bij ervaringsdeskundigen die het zelfde hebben door gemaakt en in het proces van herstel zitten. De coaches en therapeuten in mijn netwerk bijvoorbeeld zijn vrijwel allemaal ervaringsdeskundige en daarnaast hebben ze de professionele kennis en ervaring om slachtoffers uit deze mist te krijgen. Jouw suïcidale gedachtes zijn een logisch gevolg van waar je nog steeds mee te maken hebt, maar ook een duidelijk signaal. Ik hoop dat je mijn boek besteld hebt, omdat ik van diverse slachtoffers heb gehoord dat dit boek voor hen als een soort reddingslijn heeft gewerkt en ze weer terug heeft gehaald naar het leven zelf.
        Jij bent slachtoffer, neem jezelf serieus en verdedig dat wat van jou is. Jouw leven.
        Sterkte!
        Iris

  15. Ik verbaas me steeds weer ….. dat er bij de politie geen SCAN is die Narcisten eruit filtert.
    Je kunt echt NIET geloven en vertrouwen in de oprechtheid van de uitvoering van hun werk.

    Ik heb zelf diverse keren te maken gehad met leidinggevenden met Narcistische Persoonlijkheidsstoornis en inderdaad ze maken mensen kapot !! …. mijn collega heeft uiteindelijk zelfmoord gepleegd. En wanneer je het van dichtbij ZIET en VOELT en het fout ziet gaan, zelf ook overspannen de ziektewet in raakt, dan nog wil de directie het niet zien en ook de man van Personeelszaken niet !! Die probeerde mij een coach van een andere afdeling in de maag te splitsen maar dat effect is hetzelfde wanneer je iemand die in een rot situatie verkeert Antidepressiva geeft, die rot situatie blijft en het lapmiddel lost niets op.
    Het is verbijsterend waar mensen toe in staat zijn en dan nog de schouders ophalen wanneer een goede collega, trouw aan zijn werk, trouw aan zijn gezin, uiteindelijk zo kapot gaat dat hij zichzelf van het leven berooft, z’n twee kinderen radeloos achterlatend.
    Ik zag het aankomen maar was zelf mentaal nog veel te zwak en werd door PZ niet serieus genomen. De bedrijfsarts zag wel wat er allemaal fout was op de werkvloer maar daar gaf PZ geen gehoor aan.
    Als het kabinet de mond vol heeft van zorgkosten besparen, nou hier heb je er één ……
    Maar nog steeds bereiken veel Narcisten de top bij banken, verzekeringsmaatschappijen en overheidsinstanties. Het lijkt alsof ze erop geselecteerd worden …….

  16. Ik (man) ben nu officieel 5 maanden gescheiden en besef nu pas dat mijn ex vrouw een narcist is. Doordat iemand anders het tegen mij zei ben ik erover gaan lezen en herkennen. 15 jaar getrouwd geweest en er was niks van mezelf over. Sinds kort begin ik voor mezelf op te komen.

  17. Heb je verhaal gelezen en was helemaal verbaasd .
    Ik dacht ook dat ik gek was (is heel mijn leven verteld)
    Ik heb ook Ptss en dit komt allemaal door mijn moeder.

  18. Hallo,

    ik ben opgegroeid bij een narcistische vader en nadien kwam er bij hem nog een narcistische stiefmoeder. Mijn eigen mama was heel goed en lief maar stierf op mijn 6 jaar, na moegetergd te zijn door mijn vader. Het is nooit duidelijk of het een ongeval was.

    In die 22 jaar bij mijn vader zware psychische en geestelijke mishandeling gehad en emotionele verwaarlozing. Hij was absoluut een meester in bedrog, oplichterij, charmes, net zoals de stiefmoeder. We werden vreselijk bang gemaakt en durfden er naar de buitenwereld niet voor uitkomen. Als we al eens iets zeiden werden wij voor gek verklaard want niemand kon geloven dat die mensen zo waren.

    Mijn broer heeft gelukkig een andere persoonlijkheid dan ik, hij is veel optimistischer maar ik zie aan hem ook kenmerken van de mishandelingen, alleen is hij veel socialer maar wel gesloten zodat hij met iedereen om kan.
    Ik ben pessimistisch van nature, dat zit heel hard in de familie van mijn mama. Ik ben op mijn 22 achter de rug van mijn vader weggegaan van thuis, hij boycotte de relatie met mijn vriend en probeerde iedereen tegen mij op te zetten door mij voor geschift enzo te verklaren. Nadat ik weg was heeft hij nog geprobeerd mij al mijn geld af te pakken, dat is met 1 rekening gelukt. Over de andere was hij razend dat hij er niet meer aan kon omdat ik zijn volmacht er af liet halen de dag van mijn vertrek.

    Mijn broer heeft er nog contact mee. Vader heeft een nieuw gezin met een vriendin en volgens haar dochter zou hij totaal anders zijn nu. Ik geloof dat het allemaal schone schijn is, hij moest altijd vrouwen hebben met veel geld, die mooi waren en commercieel aangelegd en liefst een maandelijks extra inkomen hadden. Dat heeft hij nu. Volgens mij wil hij gewoon niet alleen oud worden en aast hij op haar geld. Ik ben heel gemakkelijk vervangen door de dochter van zijn vriendin en haar eigen gezin. Hij zou zelfs de kleindochter soms naar mij noemen en hangt zielige verhalen op dat hij niet begrijpt dat ik het contact verbroken heb.

    Soms ben ik geneigd te denken dat hij misschien toch werkelijk veranderd is en inzichten heeft gekregen maar ik durf het niet geloven. Soms denk ik aan terug contact maken maar ik durf niet. Ik zal het ook niet doen. Er is veel te veel gebeurd en gedaan dat mij serieuze psychische schade heeft toegebracht. Ik wil hem niet nog eens de kans geven om dat te doen.

    Door alle psychische problemen voortkomend van die mishandelingen en door extreme hooggevoeligheid heb ik een vreselijk laag zelfvertrouwen. Mede daardoor ben ik nog nooit gaan werken hoewel ik al 12 jaar ben afgestudeerd. Heb ook last van lichamelijke problemen die blijvend zijn en misschien wel iets te maken hebben met dat verleden.

    Ik weet dat ik werk moet gaan zoeken maar zie dat helemaal niet zitten. Ik kom nooit voor mezelf op en heb mij daar lichamelijk al serieus mee overwerkt door slaaf te zijn van anderen en klakkeloos te doen wat ze vragen. Het voelt voor mij alsof ik een klein kind ben als ik tegenover een werkgever kom. Tijdens mijn stages had ik dat al: niks zeggen, mij niks waard en onwetend voelen, zo ’n beetje: als grote mensen praten moeten kleine kindjes zwijgen. Dat belooft als ik moet solliciteren: toen ik voor stages moest gaan ging ik ook al helemaal dood van de zenuwen en de stress en ben ik helemaal houterig en supergespannen.

    Ook ben ik totaal onkundig in fatsoenlijke sociale omgang: altijd denken dat iedereen mij in de gaten houd waardoor ik enorm houterig begin te doen, stil ben en onnatuurlijk overkom. Alleen bij mijn vriend (degene van toen ik thuis weg ging) kan ik mezelf zijn. Tegen hem kan ik roepen, tieren, kwaad zijn en het goedmaken. Hij zegt dan: Wees maar eens assertief tegen degene wie het moet, maar dat komt er nooit uit. Als er op mijn vingers gekeken word loopt het helemaal verkeerd, daar heb ik al een sollicitatie door verknald.

    Heeft iemand daar eigenlijk ervaring mee? Dat je door de omgang met een narcist van kleins af aan zo ’n grote angst hebt om te gaan werken omdat je denkt dat je dat niet zal aankunnen. Dat je niet normaal met anderen om kan, geen stress en druk aankan en jezelf er niet toe kan brengen jezelf op te hemelen en beter voor te doen dan je bent. Gaan werken is voor mij iets dat mij enorm afschrikt, het begint al met de sollicitatiebrief te schrijven. Telefoneren durf ik niet, mijn vader zei altijd “ik zal dat wel doen, jij bent daar te lomp voor”.

    Ik werd door hem altijd uitgemaakt voor het rot van de straat, wijsgemaakt dat ik niks kon, gedreigd dat ik naar het verbeteringsgesticht moest want ik was totaal onhandelbaar en er moest serieus aan mij gewerkt worden, ik was door en door slecht. Zo werd ik soms voor de spiegel gezet met het hele gezin erbij (toen bij hem, die stiefmoeder en haar 2 kinderen) en moest ik mezelf uitschelden en zeggen hoe slecht ik was. Ik geloofde daardoor echt dat ik zo slecht was, heb mezelf jarenlang diep gehaat.

    Doordat ik nog niet gewerkt heb, hebben ze mijn uitkering afgenomen. Ik kan dan nu ook niet de kosten maken om het boek te kopen want we kunnen niet eens onze rekeningen betalen. Anders had ik dat boek direct gekocht.

    Ik zou graag contact willen met mensen die ook opgegroeid zijn met narcistische ouders en willen weten hoe zij daar mee omgegaan zijn. Dikwijls probeer ik de psychische gevolgen en problemen te onderdrukken en denk ik: het zal wel gaan om werk te zoeken en te vinden, maar dan weer denk ik: dat lukt nooit! Ik moet natuurlijk wel een stuk eerlijk zijn tegen een werkgever, want ik kan door die problemen geen lichamelijk zwaar werk aan. Maar voor mensen zonder fysieke problemen is het al heel moeilijk om werk te vinden, laat staan voor iemand als ik, met een pakketje aan lichamelijke en psychische problemen.

    Doordat ik nu geen uitkering meer heb, kan ik natuurlijk geen professionele hulpverlening betalen. Ik zit in een kringetje van wel willen maar niet de middelen hebben om de juiste hulp te vinden. De instanties hier om werk te helpen zoeken, kunnen mij niet helpen.

    Je hoort dikwijls: je moet loslaten, je moet sterk zijn, dram maar wat affirmaties af en dan is het wel voorbij. Ik kan zeggen: het slagveld dat de narcisten aanrichten is zo maar niet op te lossen. Je moet er in gezeten hebben om het te begrijpen.

    Nog geregeld heb ik nachtmerries over hem, dat hij mij komt terughalen, over de stiefmoeder. Er is een constante spanning in mijn lichaam.
    Ik heb 20 jaar in dat verleden gemorreld met allerlei therapeuten, psychiaters enzo. Met als enige resultaat dat ik een pak geld daar aan gegeven heb en nog altijd niet veel verder sta.

    Al maar goed dat ik een heel goeie vriend heb, hij is helemaal niet narcistisch. Hij doet moeite om mij te begrijpen maar het lukt niet goed. Hij denkt dat het wel lukt door wat anders en positiever te denken maar daar ruim je het slagveld niet mee op. Doordat ik van nature pessimistisch ben, kan ik ook niet zomaar een knop omdraaien en sterk zijn.

    Vriendelijke groeten,

    Larissa

    • Beste Larissa,
      Wat heb jij veel meegemaakt. En het is nog steeds niet opgelost. Schrijnend om te lezen, de situatie waar je in zit. Ik wil je van harte aanraden het boek van Iris te kopen. Hierin lees je veel over de gevolgen van narcistische mishandeling en hoe je hiervan kunt herstellen. Juist het perpectief van een kind onder narcistische ouder(s) komt duidelijk naar voren. Ik heb van veel mensen gehoord dat ze meer aan het boek hadden dan aan jaren sessies bij therapeuten. Ik hoop dat dit voor jou ook zo is. Ik wens je heel veel sterkte met alles!
      Susan

  19. Lieve mensen

    Heel herkenbaar wat ik lees..en tegelijk heel pijnlijk…. zeer confronterend en tegelijk wetende dat ik niet of nog niet,los kan laten…. Ik kwam in een relatiecrisis een jeugdliefde tegen die mij naar de hemel prees…k voelde me plots weer geliefd,gezien en vrouw. Nu 2 jaar later ben ik een wrak… alles wat ik denk,zeg,voel,doe is fout. zelfs een losgekomen haar dat op mijn gezicht ligt is falen,1 schuin geknipte nagel is opnieuw falen,niet weten wat hij denkt is falen,niet genoeg lachen is falen,vragen om iets te herhalen wegens teveel omgevingslawaai is falen,geen seksualiteit als straf,ik zou dit aan mezelf moeten veranderen,ik laat iedereen profiteren van mij,mijn aandacht voor mijn kinderen is een bedreiging,ik ben veeleisend,dominant,ik leef in enge waarden en normen,ik moet altijd mijn zin hebben enz… allemaal voorbeelden die ik dagelijks te horen krijg… Ben doodop,slaap nog amper 2u,sta vol uitslag met ongekende oorzaak,voel me niet mooi,niet tof,…en op de koop toe denk ik dat alles aan mezelf ligt. Ik praat erover met 1 iemand met telkens nog een lading uit onmacht erbij:’ik begrijp je ni hoe je zover kunt komen,jij ben noch een schim van wat je was,jij kan niet meer helder denken,breek ermee,jij kan niet meer functioneren enz’… En ik kom steeds verder tot niks. Voel me daardoor nog meer falen. En herkenbaar de oeverloze liefdesverklaringen,de streeltjes,de kusjes e dan plots tirades,woede,weglopen,mij ergens achter laten,zeggen dat hij zelfmoord gaat plegen,telefoon niet meer opnemen,fueges met alcoholmisbruik en ik ..;die gaat hem zoeken,smeken, mij in bochten wringen en paniekaanvallen krijgen… Iedereen zegt dat hij mij gebruikt en neerhaalt om zichzelf beter te voelen,om zijn zaakjes op orde te krijgen..Hatelijk is de grijns om de mond,het neusje in de lucht en de smalende opmerkingen’Als ik iets niet weet of ken: jij hebt toch 5 diploma’s…je zou het ni zeggen’ Door mijn verleden als geen bestaansrecht te hebben en herhaaldelijk ouderlijk afgewezen te zijn,trek altijd partners aan die mij nodig hebben,de empatische,de lieve,de goede in zaakjes regelen zijnde,moederfiguur, intelligent,ideaal om mee uit te pakken,…kan niemand afwijzen. Ik kan niet breken met mensen. Ik kan geen grenzen stellen..allemaal uit: alsjeblief,zie mij graag…’ En ik geloof hem ondanks de dagelijkse leugens en bedrog dat hij mij graag ziet…

    • Beste Mieke,

      Sjongejonge, wat ingewikkeld voor je. Je weet dat het niet goed voor je is. Je ziet dat het niet klopt. Je hoort de alarmbellen steeds harder rinkelen, maar je zit nog in het web van hem. Je bent zelf verdwenen en faalt steeds meer. Gevoelsmatig word je aan alle kanten tegen gehouden en teruggetrokken in de put. Door de hoop dat het toch nog goed komt met deze partner. Terwijl je weet dat het niet klopt en nooit zal kloppen. Misschien ben je bang om te voelen hoe het echt voor je is? Wat win je ermee om door te willen gaan met deze relatie? Behalve een tijdelijk gevoel van rust, waarna de onrust weer begint. Wat houd je tegen om me jezelf aan de gang te gaan? Doe het! Neem jezelf serieus. Verdiep je in jezelf. Samen met behulp van een goede gespecialiseerde coach of therapeut om te ontdekken hoe je hier van kan loskomen. Wat heb je nodig om voor jezelf te kiezen? Hoe komt het dat dat zo’n grote stap lijkt? Misschien kom je er dan achter, dat je zelf wilt leven. En herontdek je jezelf. De weg is niet simpel, Mieke, maar de weg kan ontdekt worden. Ik wens je veel sterkte en goede hulp bij je proces (zie ook de paginas “hulp”),

      Susan.

  20. Dag Susan,

    ik zou niks liever willen dan dat boek te kopen maar doordat ze mijn uitkering afgenomen hebben, kan ik niet eens de rekeningen betalen en moet elke euro 10 keer omgedraaid worden, laat staan dat ik dat boek nu kan kopen.

    Het is zeker nog niet opgelost. Ik dacht een tijd geleden dat ik er psychisch op vooruit was gegaan maar eigenlijk was dat gewoon dat ik alles wou proberen te verbergen en te verdringen. Soms denk ik: dat zal mij wel lukken om te gaan werken, ik moet niet zo flauw doen. Maar dan weer krijgt dat negatieve de overhand en zie ik het helemaal niet zitten.
    Het is ook: doordat mijn uitkering weg is (een speciale regel hier in België) zitten we zo krap dat er niet eens geld is om naar een therapeut te gaan of zo ’n boek te kopen. Met dat geld kan ik eten en drinken kopen voor een week of meer en zonder dat kan je niet leven. Dus moet ik nu zeggen: ooit zal ik het boek wel kunnen kopen maar nu niet.
    En omdat ik zoveel geldzorgen heb en zorgen rond dat gaan werken thema, is het enorm moeilijk om te solliciteren en daar positief tegenover te staan.
    Vriendelijke groeten,
    Larissa

  21. Larissa,

    In Antwerpen loopt er een nieuw project waar mensen gratis therapie kunnen krijgen. Het heet Touw en is te bereiken via de site vzn de Educatieve Academie.

    Sterkte!

  22. Hoi Iris,

    Ik ben gisteren ( poging 2 ) gegaan. Terug naar mijn ouders, na weken van silence treatment en mega boosheid van zijn kant. Hij blijft maar zeggen dat ik niks ben en niks kan, dat ik als een parasiet op hem leef, en dat ik niet van hem hou. Dat hij dat niet begrijpt omdat hij een goed mens is die altijd alles voor anderen doet en dat hij door mij gestraft wordt. Ik ben te weinig betrokken en ik doe helemaal NIKS in zijn ogen. Als ik hier tegen in ga en zeg wat ik wel allemaal doe, dan wordt hij nog bozer, en zegt dan dat ik me bek moet houden, omdat ik hem beledig, want ik kan alleen maar liegen.

    Ik begrijp het werkelijk waar helemaal niet meer. Dit is nu zo’n 3 jaar aan de gang en ik heb altijd excuses voor zijn gedrag gezocht. Ik weet dat hij een heel traumatische jeugd heeft gehad. Dus had en heb ik er eigenlijk nog steeds een soort begrip voor.

    Ik herken veel van wat je hebt beschreven, ik voel me nu niet opgelucht, ik ben bang dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt en dat het inderdaad aan mij ligt. Terwijl een deel en familie en vrienden, inclusief zijn familie zegt dat ik moet gaan en niet meer terug moet gaan.

    Ik weet dat hij elk moment weer contact kan zoeken: maar dan als de meest lieve, begripvolle, attente kwetsbare man waarop ik verliefd was geworden.

    Hij is jeckle and hyde.

    • Beste Aurora,
      Je mail wordt beantwoord door mij, Susan Veenstra. Iris is bezig met haar nieuwe boek en heeft zich voorlopig terug getrokken. Als ze klaar is, horen we dat van haar. Alles gaat gewoon door, ook de mails, de website en facebook. En dat doe ik. Ik ga je mail beantwoorden.
      Wat dapper dat je poging twee hebt gedaan. Als ik je verhaal lees, is jouw plek niet bij je boosaardige ex. Die soms ook ineens weer innemend lief kan zijn. En dan slaan de twijfels toe. Doe ik het wel goed? Heb ik wel de goede keuze gemaakt? Twijfels horen bij je proces. Je bent tot slachtoffer gemaakt en er is weinig van jezelf meer over. Veel slachtoffers belanden in een isolement. Juist dan word je eenzaam en kwetsbaar. Als hij dan weer poeslief op de proppen komt, ben je ( alleen voor dat moment) opgelucht. Want even daarna val je weer. Zo blijf je aan de gang.
      Stap eruit, dat is makkelijk gezegd. Maar wel het enige dat helpt. Het is goed om te lezen, dat je bij je ouders terecht kan. Als dat veilig voelt is het goed. Je tweede poging is ook goed. Van je eerste heb je vast het één en ander opgestoken. Je kunt het soms niet in één keer goed doen. Steek tijd en energie in jezelf. In je herstel. En droom en denk aan je nieuwe leven. Zonder hem. Met jezelf.
      Succes ermee,
      Susan

  23. Hoi,
    Deze artikels zijn pijnlijk herkenbaar.

    Zes jaar geleden kwam ze in mijn leven, een getalenteerde vrouw waarvan ik dacht dat ze empathisch en sterk was. Via een gemeenschappelijke passie zagen we elkaar minstens drie keer per week. Op den duur elke dag tot 20 sms’en, mailtjes, uitjes… ik kreeg het allemaal, van mijn BFF (die me subtiel hints gaf dat mijn relatie niet goed was voor mij, dat mijn vrienden fake waren, dat ik in een droomwereld leefde, dat ik alles kon bereiken als ik het maar wou…)

    Na een jaar heel intense vriendschap bekende ze me dat ze verliefd was op mij, en – ondanks het feit dat ik een liefhebbende partner en 2 stoere boys heb en me schuldig voelde over het “verraad”, ben ik toch in die passionele, verdoemde relatie gestapt. Ik dacht dat ik de liefde van mijn leven had en stelde mijn leven ten dienste van haar carrière (ze had steeds het gevoel gehad dat ze voor “iets groots” was voortbestemd), haar passies en interesses, haar echtlijke conflicten, haar angsten.

    Ik meende dat het het mooiste was dat ik kon meemaken: een echte soulmate, Thelma & Louise, we trokken ons niks van de wereld aan want hadden elkaar ondanks de paniek van tijd tot tijd (haar partner bedreigde haar), zelfmoordpogingen waar ze toevlucht zocht en vond bij ons thuis (waarvoor ik mijn man nog steeds dankbaar ben).

    Het eerste echte dieptepunt kwam vijf jaar geleden, na nog een dreiging van haar man om stante pede naar de bank te trekken om het huis te verkopen, kreeg ik een wanhoopsmail van haar, dat ze zich van kant zou maken als hij haar zou verlaten. Met een klein hart smeekte ik hem om samen te blijven en voor haar te zorgen.

    Drie dagen later – op haar aandringen – ben ik in een triamorische relatie gestapt: ze wou enkel bij de mensen zijn die ze zogenaamd het liefste zag. Ik heb gedurende de twee jaar die daarop volgden de hemel en de hel gezien, maar vooral de hel. Haar man hield van bondage, sm, wurgpraktijken en paste die met veel genoegen op mij toe – in aanwezigheid van haar. Hij had me bijna zo gek gekregen om een “Fifty shades of Grey”-contract te tekenen (ja, dit klinkt cheesy).

    Onze relatie stokte, hoe langer hoe minder tijd had ze aandacht voor mij, conflicten stapelden elkaar op, ik was te behoeftig, eiste teveel en als ik niet het gezicht trok dat zij wou tijdens onze gemeenschappelijke hobby (vermoeidheid, geen zin hebben), was ik steevast de schuldige.

    In de zomer van 2013 liet de man weten dat hij ondertussen een nieuwe vrouw had en zijn leven met haar zou doorbrengen (ik had van hem een paar maand voordien hetzelfde aanbod gekregen maar had om begrijpelijke redenen geweigerd), daarop confronteerde ze de maitresse van haar man, ondernam ze een volgende zelfmoordpoging met als laatste sms aan mij “Only God will stop me from loving you”‘,
    Hij stuurde me nog een dreigtelefoon met als enige woorden “bedankt, k*wijf”, nadien vernam ik niets meer van hen. Ik leefde die dagen in opperste paniek.

    Na 2 dagen kreeg ik een kille mail waarin ze me liet weten dat haar man en zij uit elkaar gingen en de kille woorden “Uit respect voor mijn kinderen kan er geen sprake zijn van liefde tussen ons”, ze wou me nog tijdens de uitoefening van onze gemeenschappelijke hobby nog zien, maar alleen als ik haar negeerde en plezier had met anderen.

    Ik kon niet langer meer sterk zijn voor haar en verbrak het contact na nog een avond waarin ze me mailde “dat ze me doodgraag had gezien”.

    Een maand later lag ze met een nieuwe lover in bed (toen ik haar vroeg waarom was het antwoord: “er is eindelijk iemand die me beschouwt als een vrouw die echte liefde kan geven), 9 maand later woonde ze bij hem samen.

    Ik heb gepoogd het contact met haar te mijden, kreeg scheldtirades van haar in de trant van “je bent een judas” (omdat ik op een andere plek mijn hobby uitoefende), diverse vrienden vertelden me dat ze de gemeenste roddels over me verspreidde, een half jaar geleden het absolute dieptepunt bereikt als gevolg van een burnout en stevige depressie, waarvoor ik een psy moet zien en medicatie neem.

    Ik heb mijn facebookprofiel voor haar geblokkeerd gehouden tot een paar maand geleden, gesterkt door de idee dat mindfulness me had genezen. Ik ontmoette haar op haar vraag en de confrontatie was pijnlijk, ik wou haar vragen waarom ze zo snel in een andere relatie was gestapt. Het antwoord kreeg ik schriftelijk: “dat zij en haar man na 20 jaar huwelijk beiden op zoek waren naar iets anders”, “dat ze op miraculeuze wijze een helpende hand van boven had gevoeld en haar nieuwe liefde had leren kennen” en “dat ik moest stoppen om me in een slachtofferrol te stoppen”.

    Ik ben geknakt en gebroken, vertrouwen in de mensen rondom mij is weg, sexueel geen enkel verlangen meer, schuldig omdat ik mijn partner en kinderen gedurende 5 jaar heb verraden en het ergste: ik mis haar nog steeds en het leven heeft geen zin.

    De vraag die in mijn hoofd blijft rondspoken is: heb ik te maken gehad met een narcist? en wat scheelt er met mij?

    Liefs,

    BlackSwan

    • Beste BlackSwan,
      Dank je voor je reactie. Je komt uit een achtbaan van emoties, en je hebt heel wat te verwerken. Je vraagt: wat scheelt er met mij? Je bent verliefd geworden en de verliefdheidshormonen hebben meegespeeld. De fase die daarna kwam, was ongeloof. Je raakte steeds meer verstrikt in het net van een destructieve relatie. Na een tijdje wordt de ‘vreemdigheid’ normaal. Je hebt alles achter je gelaten. Je gaf je helemaal, en je kreeg de judas toegespeeld. Hier stopt het verhaal en nu moet je weer verder. Weer opbouwen vanaf het begin.
      Ik lees zeker narcistische trekken. Deze vrouw lijkt totaal op zichzelf gericht en het kan haar niet veel schelen, dat ze slachtoffers maakt. Wat zij wil en vindt is “de waarheid”. Jij bent voorbij al je grenzen gegaan. Je hebt geen enkele steun of empathie van haar ontvangen. En andersom wel.
      Om hier meer zekerheid over te krijgen adviseer ik je je meer in het onderwerp te verdiepen. Je kunt het werkboek aanschaffen. Hier haal je veel antwoorden uit. En ook hoe je na zo een relatie kan herstellen. Herstellen kost tijd, soms veel tijd. En je bent beschadigd door deze relatie. Dat kost veel kracht om hierdoor heen te komen, maar het kan. Richt je op je eigen herstel. Op je eigen leven. Zodat het goede weer een kans krijgt.
      Sterkte,
      Susan

  24. Hoi allemaal,

    Ik ben een mama van 30 jaar heb een mooie dochter van 6 ik ben nu zo een 5 jaar weg..bij mijn narcistische ex..
    Buiten een grote mond,altijd dezelfde grappen en iedereen die hem geweldig moet vinden en stiekeme streken..bleef ik bij hem.. cijferde mezelf weg.. om maar een gezin te hebben.. die ik zelf niet gehad had veel stress volgend door een miskraam.. en hij die niet alleen naar kwetsbare meisjes ook naar mannen.. Advertentie’s cammen
    Heel veel ruzie’s.. Tot wurging aan toe ziekenhuisbezoeken en daarna jeugdzorg.. dit was allemaal mijn schuld..ik had om hulp gevraagd..
    Ik heb borderline door trauma’s in mijn jeugd nooit ergens thuis of veilig gevoeld..Nu probeerde ik er weer alleen voor te gaan een opleiding.. met een anderhalf jarig meisje..maar de acties van hem stopte niet zelfs onder stage mensen om me heen proberen weg te krijgen..zwart te maken..met agressie voor mijn deur als ik niet met hem was mocht ik blijkbaar niet gelukkig zijn..toen ontmoete hij een vriendin die hij niet kende maar al snel om ze vinger heen had en zij bij hem inwoonde met 3 kinderen..en daarna nog wat dames met kids en jongens er woonde altijd wel iemand die inversteerde…
    Ik heb het nig steeds heel moeilijk alles op poten te houden maar heb wel rust hij heb nl een nieuwe vriendin schijn relatie daar loopt hij ook overheen maar ze heb een baan en weet verder niks ervanaf van dat cammen met mannen denk ik maar heb hem ondanks alles nooit zijn dochter afgepakt en nu hij weet dat het t laatste is wat mij pakt ben ik zo bang..heb altijd het contact aangemoedigd .. Zoals jullie allemaal beschrijven iedereen trapt erin en hij is opeens de goeie “held” vader en ik de zwakke ingestorte moeder terwijl ik zoveel van haar hou en het beste met iedereen voorheb.. ik wou het graag delen omdat ik nu voel dat ik niet alleen ben en hopelijk andere ook aanmoedig om er niet mee te blijven zitten..
    Ookal zuigt het je emotioneel helemaal leeg…
    Sterkte allemaal !

  25. Hallo allemaal,

    Ik zit er totaal door heen , ben me hele zelf verloren ik ben totaal veranderd. Onzeker hoopje mens. Lig elke avond te huilen en ik mis echt een arm om me heen, liefde! Ik krijg het niet van mijn partner , als hij het geeft voelt het nep. Als hij zegt ik hou van je( wat vaak voor of tijdens de seks is) dan zie je dat hij het niet meent, en het voelt ook zo. Toch tijdens de seks voel ik wel liefde dit gaat heel teder. Maar verder merk ik er weinig van.. Nooit is komt hij meer uit zich zelf bij mij liggen op de bank. Altijd gamen of internetten op zijn mobiel. En rot grapjes maken over mijn uiterlijk .. Waardoor ik mezelf zo slecht voel ik ben enorm onzeker.. En hij weet dit goed. Hij zegt dat ik geen echt vrouw ben maar een hoer die voor iedereen haar benen opent ( dit is totaal niet waar!) en ik ben lelijk.. Dit zegt hij meestal als ik geen make up op heb.. Dan zegt hij, wat ben toch ook lelijk he schat…

    Vreselijk voor ik me dan! En op dagen dat ik er goed uit zie voor mezelf dan kijkt hij mij onwijs jaloers aan.. Als of ik dat voor andere mannen doe. Ook al ik aandacht krijg van andere mannen.. Dan kijkt hij zo jaloers en kwaad.. En als hij aandacht krijgt voelt hij zich geweldig.

    Ook ben ik enorm dom volgens hem ik kan niks en ben een hele slechte moeder.. Terwel ik alles doe voor ons kindje. Dit zegt hij ook tegen z’n moeder iedereen heeft een verkeerd beeld van mij.. En ze spelen mij uit.. Ze zeggen , ga weg bij dat rare wijf! Terwel hij de gene is die fout bezig is! Maar dit vertelt hij niet. Of hij zegt het zo zodat het allemaal niet zo heftig klinkt zoals het is. Vaak als hij boos is heeft hij vaak de situatie niet onder controle en smijt met spullen, zo ook zijn mobiel is kapot gegaan daar door. Of als ik iets wat te hard scheeuw tegen hem tijdens een ruzie en hij heeft een slechte bui, valt hij mij aan. En die is een aantal keel voor gekomen. Nooit sorry gehoord. Dit was in het begin wel zo, had hij mij geslagen en zweerde dat het nooit meer zal gebeuren, en kreeg toen een kado.. Omdat hij zoooo spijt had ( helaas trapte ik er in) ik ben nu 4 jaar en een kind verder. Het lijkt steeds erger te worden het kleineren en alles.. Ik voel me niks meer waard ik voel me enorm lelijk.. Terwel ik vaak te horen krijg dat ik een leuke meid ben, helaas geloof ik dat niet meer.

    Zo ook, dreigt hij er mee dat zodra het over is hij voor ons kind zorg ik kan dat niet doen omdat ik volgens hem ziek ben en aan de medicijnen heb gezeten (anti depressiva) omdat ik enorm depressief was\ben. Hij heeft wel het gezag en alles netjes geregeld.. Dus ik kan eigenlijk niks maken en ben bang dat hij het echt zo speelt dat ik de gene ben die ziek is en niet een normaal leven kan leiden met ons kindje. Ik ben helemaal gezond alleen heel erg depressief geraakt door dit allemaal, en ben ik niet altijd een leuke moeder. Zit veel thuis te huilen.. Vriend is elke weekend wel weg naar schoonfamilie en mag dan niet mee.. Omdat niemand mij mag , volgens hem. Hij maakt mij enorm zwart tegen over zijn familie.

    Ik ga steeds meer in zien dat mijn vriend een echte narcist is. Ik vind het heel erg omdat we ook leuke tijden hebben.. En de vader is van ons kindje.

    Maar hij vind niks mis van zich zelf en is vreselijk arrogant en accepteert geen hulp. Ik denk vaak aan de dood.. Maar dit doe ik niet omdat ik een goede moeder wil zijn voor ons kindje. Ik denk dat ik anders wel uit het leven zal stappen.. Ik zie het allemaal niet meer zitten. En ik wil dat hij bij mij weg gaat. Maar ben bang dat eer ik van hem af ben nog heel lang gaat duren.. En ons lieve kindje staat er midden in😢

    Aub wat adviezen, hoe pak ik dit aan?! Ik ben bang dat ik het allemaal alleen niet aan kan. Ik ben best zwak… Ik wil ons kindje niet kwijt! Ik wil weer gelukkig worden…

    • Ga weg Kim!!! Realiseer je zat hij ziek en gestoord is en alles wat hij zegt tegen of over jou slechts de mening van een gek is. Als hij zegt dat je lelijk bent moet dat je niet raken. Het is alleen zijn mening. Niet de waarheid.
      Want stel je voor dat hij zegt dat je donker bent of lesbisch, ben je dan ineens een Surinaamse lesbi? Dat geloof je toch ook niet? Je bent niet wat hij zegt. Herhaal dat 1000 x tegen jezelf. Dat deed ik ook. Ik ben niet wat jij van mij denkt. En zoek nu Hulp! Doe het! Alsjealsjeblieft. Bereid dingen voor, licht mensen in. Ga naar een maatschappelijk werker, je huisarts. Alles kan alleen maar beter worden! Ik was ook in jouw hel! Heb vertrouwen ook al is het zwaar. Het komt goed! Sterkte

  26. Heel erg bedankt voor je reactie talitha!

    Ik ben vanmorgen heel erg depressief wakker geworden, want er is de dag er voor weer veel gebeurd. En niks lijkt hem te intresseren.. Doet net of er niks gebeurd is en doet vrolijk zijn ding. Ik zit thuis down en depressief. Bang dat ik alles kwijt raak door hem.

    Helaas geloof ik wel dat ik lelijk ben, door hem! Ik geloof die andere mensen niet meer. Ik heb het te vaak van hem gehoord en dan altijd erna , was maar een grapje! Ik heb een enorm complex gekregen en ben alleen maar bezig om leuk voor de dag te komen. Lang chirurgen.. Omdat ik denk dat ik te lelijk ben om hier rond te lopen.

    Ik ga me voor bereiden op een hoop gezeik en spijt van zijn kant.. Dit spelletje is nog niet klaar… Ik wil er van af, helaas was dit alles een grote leugen en staat ons kindje er midden in 😢 en zijn familie die volledig achter hem de narcist staat! Ik ga elke dag proberen te herhalen in m’n hoofd dat alles wat hij zegt niet waar is! Ik hoop dat het helpt. Bedankt.

    • Hallo allemaal,
      Ik ben een onafhankeijke gescheiden man van inmiddels 49 jaar , vader van 2 zoons en heb alle stukken hier, op deze site aandachtig gelezen .
      Je kunt wel stellen dat ik het zelfde meegemaakt heb en alles is zo waanzinnig herkenbaar.

      Echter , ik ben zogezegt een man en ben niet te trots om jullie, te kunnen melden , dat er ook veel mannen zijn, die deze praktijken met hun vrouw moeten ondergaan en meegemaken..
      Ze zullen niet gauw het achterste van hun tong laten zien, vooral niet omdat als de “macho man”, dit keer als slachtoffer wordt neergezet.
      Vaak worden ze als dader aangemerkt , maar helaas handelt het hier, om een omgekeerde wereld van onberekenbare en ” foute ” vrouwen.
      Waarbij deze soort vrouwen de boosdoeners zijn en net zo geraffineerd te werk gaat ,als hun mannelijke gelijk gestelde.

      Mijn ex , heeft een ” Hollywood Oscar “verdient , als het gaat om mannipuleren en huilen als het haar uitkomt , zeer veel geloofwaardige “echte” tranen.
      Waardoor je al gauw hiervan als partner altijd de schuld krijgt en die ook nog eens bij je zelf zoekt , i.p.v. ervan uit te gaan, dat de schuld bij haar ligt en niet bij jou.

      Uit het niets boos worden , vluchtgedrag vertonen en “poeslief ” zijn na een avondje uit.
      Waardoor je niet meer denkt aan de voorafgaande ruzie, als ze met een klein cadautje terugkomt ach …toch kan ze wel lief zijn.
      Zeuren en zaniken om de meest kleine dingen, die gepaard gaan met ruzie en het altijd zo populaire :…. Zie je wel, dat je me niet begrijpt….of … Waarom ben ik toch met jou getrouwd ?
      Terwijl ze in het begin van de relatie jou ophemeld, omdat jij wel een uitgesproken mening hebt en haar vorige vriendje niet.
      Maar het te vaak jouw mening geven, waardoor haar mening niet telt, wordt dan niet gewaardeerd. door haar.

      Regelmatig opbellen naar je werk, om te controleren of je er wel echt bent
      Met deze smoes, probeert ze je wijs te maken, dat ze zo graag je stem wilde horen.
      Frequent achter de laptop en als je onverwachts binnen kwam, hem dan snel dichtdoen of deze op het bureaublad scherm zetten.

      Het vreemdgaan , is dan al vele jaren aan de gang, maar jij denkt , als ze maar 1 x in de maand seks met je wilt, je gelukkig geen gewillige vrouw hebt. (Ja..ja ..hoe dom of naief kun je zijn.}

      En als maar praten…praten ..praten…vooral haar gelijk willen krijgen en als ze haar gelijk niet kreeg, of de ruzie niet was uitgesproken vertelde ze me , dat ze niet heeft kunnen slapen die nacht.
      Terwijl ze 10 minuten later , weldegelijk in slaap viel en jij uiteindelijk ligt te woelen en de slaap moeilijk kan vatten.
      En wie kreeg de schuld als je haar, van toch in slaap vallen betichtte? …juist… weer ik.
      Ik kan hierover een boekwerk schrijven, maar ik hoop dat er nog vele verhalen zullen volgen.

      Toch heeft dit me enigszins, een opluchting en bevrijding gegeven, omdat dit van je afschrijven toch heel prettig is, wetende dat je niet de enige bent die dit heeft meegemaakt.
      Verder is er een boek , wat ik zou willen aanbevelen .
      Omdat ik er veel aan heb gehad, toen ik gescheiden was en dit boek op deze materie ingaat.
      Het heet: ” Als liefde pijn doet en je weet niet waarom ? ” van Susan Forward.

      Mijn motto blijft : Liever alleen , dan eenzaam met zijn tweeen.

      Veel sterkte de aankomende tijd en groetjes,

      Bart

      • Dag Bart,

        Goed dat je nog eens aankaart dat ook vrouwen pleger zijn en mannen daarvan slachtoffer!
        Zelf ben ik sinds mijn kindertijd slachtoffer (geweest) van een NPS moeder. En velen op dit forum zijn dat hier.
        Ik ben het ook geheel met je eens dat het voor mannelijke slachtoffers nog steeds moeilijk is om daar voor uit te komen. En ook dat het overwegende beeld is dat meest vrouwen slachtoffer zijn. Van fysiek geweld: ja. Maar van psychisch / emotioneel geweld, dat is nog de vraag. Dus ik onderschrijf geheel wat je zegt.
        Deze week stond in een landelijke krant dat onderzoek uitwees dat ‘slechts’ 7% v.d. mannen slachtoffer was, de rest vrouw. Ja, maar het ging daar alleen om fysiek geweld met stalken etc. Kortom: slechts een fractie van alle geweld dat er is. Psychisch geweld werd amper genoemd, laat staan dat het hier behoorlijk vaak om vrouwelijke plegers gaat. Bovendien: vrouwen faciliteren niet zelden het geweld van mannen. Het stoort mij dat dit in die artikelen niet wordt benoemd. Het bevestigt het aloude beeld.
        Vooral op dit forum hoop ik dat recht gezet te zien. En zoals ik kijk: NPS partnergeweld verschilt toch ook weer van NPS oudergeweld. Het leed van kind slachtoffers is anders dan van partners.

      • Beste Op gemak bij mezelf, Bart, etc.

        Zeker kunnen vrouwen dader zijn. Dat is een feit. Misschien minder belicht, omdat meestal vrouwen een reactie geven op de website. Ook reacties van mannen zijn heel erg welkom. Het zou fijn zijn als meer mannen reageren, voor een meer realistisch beeld van deze problematiek. Het is een algemeen probleem, niet aan sekse gebonden. Dat weten jij en ik, ook de lezers weten dit. Gelukkig reageren steeds meer mannen op de website.

        Op de pagina “Wat is narcisme” staat dat Iris gekozen is om niet overal “hij of zij” neer te zetten, maar hij. Dit is puur om de tekst beter leesbaar te maken. Dus hij geld voor beide seksen. En is dus niet gerelateerd aan dat de dader alleen een man is.

        Susan Veenstra.

  27. dag bart
    hier hetzelfde verhaal ,,ben ook man ,47 jaar heb ook twee kinderen ,,wonen alle twee bij mij ,
    ben (wij zijn)ook slachtoffer ,van een vrouwelijke narcist ,erg erg veel meegemaakt ,(hier ook een VETTE oscar award verdiend)na de scheiding nog stalken (je komt er bijna niet vanaf helaas )
    de verhalen die ze hier schrijven, en over narcisme ,ja dat is het leven wat ik ook had ,
    ,,,vrienden, familie alles ligt uit elkaar gedreven ,
    ( wat zijn het misselijk makend volk die narcisten)

    dus ik wens jou ,en alle anderen veel sterkte ,,en houd je kinderen zoveel mogelijk weg bij die misselijke ratten ,en negeren ,werkt echt het beste.

  28. hi allemaal,
    ook ik als man ben slachtoffer geworden van een narcistische moeder.
    Ik kwam daar achter toen ik zelf vader werd.
    Wist altijd al dat er iets niet klopte in ons gezin maar omdat ik bij tijde favoriet van mijn moeder was viel het me niet zo op.
    Mijn moeder is charmant knap en zit financieel goed en heeft alles voormekaar voor de buitenwereld dan.
    mijn moeder werkte al vanaf haar 18 jaar achter het raam en laat een spoor van vernieling achter zich (gevangenis in en uit bij mekaar een jaar of 6 ,relaties altijd drama,altijd ruzies,manipulatie,intrigant, en nog veel meer van dat soort)
    de laatste jaren is haar narcisme verschrikelijk ook tegen mijn en me broertje.
    doordat ik zelf stapelgek op mijn zoon ben kan ik niet begrijpen waarom mijn moeder die keuzes heeft gemaakt en nooit rekening heeft gehouden met mij en mijn broertje.
    ik heb daar sinds een paar jaar heel veel problemen mee.
    mijn broer heeft daar dezelfde problemen mee.
    door er veel over te lezen kan ik telkens beter mee omgaan en kan ik het beestje een naam geven.
    het liefst verbreek ik het contact maar het blijft je moeder.
    sterkte allemaal

    • hi allemaal,
      kleine toevoeging waar ik het meest mee zit is eigenlijk het feit dat ik mijn zoon niet meer alleen met mijn moeder durf te laten bang dat ze met hem ook spelletjes gaat spelen.
      wat ik nu al merk is overdreven veel cadeaus beetje omkoopen en dingen als tegen niemand vertellen dat is ons geheim dat werk?

  29. hallo,

    2 maand geleden heb totaal uitgeput gebroken met mijn veel jongere vriend en dit na een relatie van meer dan 6 jaar. Hij had me al herhaaldelijke keren uit mijn slaap gehouden en enkele dagen voor ik alle knopen heb doorgehakt, lag hij redelijk beschonken in bed naast me en van het moment hij neer lag begon hij uit z’n kop te razen waardoor ik me heel slecht voelde en het me allemaal te sterk aan trok en dat ging zo door tot 4u…tot ik beslist heb uit bed te stappen en verder wakker gelegen in de zetel en dan heb ik pas beseft dat uit deze relatie moest stappen.

    Alles is anders beginnen lopen 2 jaar geleden toen wij voor de eerste keer samen naar Parijs vertrokken (wij wonen apart) en ik heel stipt want dat eiste hij steeds van me zat te wachten tot hij me kwam oppikken om te vertrekken…pas 2 uur later is hij gearriveerd en blijkbaar nog niet heel nuchter van de nacht voordien…met de woorden en het excuus tegen me zoon dat hij iemand heeft ontmoet in’t stad en hij beetje verliefd was…wat mij helemaal geen goed gevoel gaf maar we zijn dan toch maar vertrokken…nu ik merkte vlug dat die vrouw smste terwijl we in Parijs waren maar er was niets aan de hand…eenmaal terug thuis was het me na enkele weken duidelijk dat hij in zijn vrije weekends afgesproken had met die vrouw terwijl hij me voordien constant wijsmaakte dat hij nooit geen tijd had door zijn werk en het weekend dat z’n zoon er was was ik wel genoeg…nu ik heb er toen na een tijdje een punt achtergezet…nu die vrouw die hij had leren kennen vertrok enkele maanden later voor goed naar Frans Guinea…en vlug was ik weer wel genoeg en had hij spijt en heb ik hem weer toegelaten wat ik toen eigenlijk beter niet gedaan had. Net ervoor sukkelde ik met mijn gezondheid en moest een borstoperatie ondergaan met gevolg nadien 5 weken bestraling, nu besef ik dat hij tijdens die periode niet eenmaal me heeft gevoerd of gesteund en hij weer geen tijd had door zijn werk. Tot eenmaal toe dat hij me toch eens ging voeren naar de kliniek en een uur voordien me opbelde dat hij niet weg kon en dan toch maar weer alleen ben gereden. Ik voelde me zo vaak alleen in die periode maar ik moest het voor mezelf doen en kreeg veel steun van mijn dochter en zus die me soms wel voerden.

    En zo bleef het doorgaan en bleven we bij elkaar en reisden vaak maar diep binnen in voelde ik die opgekrompte boosheid en verdriet en vaker maakte ik me boos tegen hem omdat ik weinig medeleven kreeg van hem. Nu de laatste 7 maanden waren een echte hel. Mijn dochter verliet haar vriendin en kwam weer bij me wonen en in het begin had geen begrip voor haar en steunde hij mij. Maar mijn grote verdriet en zorgen over mijn kleinzoon begreep hij niet tot het op een punt kwam dat hij er niet meer wilde van horen en ik tot het koppige toe nog weigerde er een woord over te praten. In dezelfde periode waren er problemen met mijn vader die verhuisde en wij ondervonden dat hij lichtjes achteruit ging en weigerde om nog bij mij en mijn zus thuis te komen, een kwestie over bankpapieren dat hij had meegegeven met mijn schoondochter en nooit had weer gekregen. En ook daar had hij eventjes kort aandacht om me te helpen en te steunen. Maar het ergste wat er gebeurde en ik begon in te zien dat hij niet meer normaal reageerde was het moment dat ik net voor ik bij mijn vriend thuis kwam een telefoontje had gekregen dat er een vriend zelfmoord had gepleegd. Ik had enorm verdriet en hij kende amper mijn vrienden laat staan die vriend. Die avond is geëindigd dat hij het moedig vond van die man dat hij het tenminste kon en rap veranderde het gesprek in hoe moeilijk hij het had met zijn werk en relatie met zijn vader die samen met hem in de firma werkt…intussen bleef hij de ene pint na de andere drinken en terwijl hij een aan het roken was op terras kwam hij terug in de living en had hij zijn ene arm vol gekrast met een mes. Waar was mijn verdriet over de dood van een vriend terwijl ik direct me meer zorgen om hem moest maken.

    Ik kan zo blijven doorgaan. Nu 2 weken later had hij een nieuwe vriendin en heeft haar zelf beschreven want toen kwam hij nog bij mij thuis en ik soms bij hem, beschreef haar als stil en labiel en dan dacht ik ok zijn nieuw slachtoffer. Bepaald moment kreeg een oproep op mijn gsm en kon ik heel hun gesprek meeluisteren want zijn gsm lag open (met opzet ‘k vrees van wel) en dan heb ik dagen mijn gsm zoveel mogelijk afgelegd en zijn nummer gewist en ook hem op fb geblokkeerd want ik voelde dat het niet ging stoppen…en nu gaat alle zorg naar mezelf en de weg terugvinden naar de vrolijke vrouw die ik ooit was

    bedankt om mijn verhaal te lezen

    sonja

  30. Hey, bedankt…
    ik denk dat ik hier een heel eind kan komen… toch hoop ik dat het niet de realiteit ben omdat ik wel degelijk verslavingsgevoelig ben maar verder komt dit totaal overeen en heb ik hoog waarschijnlijk last van ADD ja ik heb ook mijn eigen mentale rugzak redelijk vol zitten ze heeft zelf PTSS vanwege een soort van “auto ongeluk” en andere mentaal beschadigende relaties maar het gaat van dat ze zich zorgen over mij maakt naar dat ik verantwoordelijker moet zijn voor de hond en dingen in het huishouden waarin alleen de afwas goed gaat als het in haar opzicht optijd gebeurt ofzo, en het andere moment barst ze weer in huilen uit omdat ze zich zorgen om mij maakt en ze op is en geen raad meer weet en het is zo dubbel.
    ja ook ook vrouwen kunnen heel goed psychologie spelletjes spelen… maar als het uitkomt dat zij een narcist is is ze er wel extreem goed in op dit moment zit ze ook huilend aan een telefoon een vriendin te bellen omdat ze net van mij te horen is gekomen dat ik dingen ben wezen opzoeken en er alleen maar meer vragen van krijg en daarom een diepe zucht maakte waardoor ze ging ondervragen en ze in paniek raakt omdat ik haar niet wil vertellen wat ik nou gevonden heb etc.

    ik hoop alleen niet dat ik dit zie als een uitweg als excuses voor mijn eigen demonen maar als dit echt zo is raak ik toch kwijt waar ik mentaal gezond om wil worden en ja toch wil ik het zeker graag voor mezelf doen en loop ik al in een traject bij een ggz maar zodra ik daar ben bagatelliseer ik meteen en hebben ze al moeite genoeg met mijn zelf gemetselde poep muur gebroken dan is het uur alweer bijna afgelopen en begin ik weer met poep te gooien op die muur en dat is gewoon onbewust en wou ook graag dat dat anders was.

    Echter loop ik al jarenlang dat ik rust aan me hoofd wil en alcohol me rustig heeft gehouden en merk nu ook wel dat het alleen maar erger word laatste tijd nu ik alleen op gelegenheden alchol drink maar moet toegeven dat alchol drinken ook gewoon een automatisme was geworden onbewust wanneer ik last heb van stress een slok nam.

    en zit van kinds af aan meer uren spelletjes te spelen als dat ik wat anders doe wanneer ik de kans krijg en dan vergeet ik wel heel veel dingen te doen.

    Verder in mijn normale dagelijkse leven wanneer ik nog naar mijn werk ging had ik regelmatig last van polderblindheid, voor ik haar kende ook van dromen dat ik wakker werd en daaruit wakker schrok wat soms wel even door ging en dat ik wakker werd uit me bed stapte met datzelfde gevoel uit een bed dat op het werk stond en dan door de kamer liep naar de gang en vanaf daar werd het altijd een verassing dat pas over ging toen ik haar leerde kennen.

    ik weet niet wat ik hier mee aanmoet maar weet wel dat zij het zo weet te vertellen aan de telefoon dat er straks een mobiel team aan de deur staat om met mij en haar te praten.

    even copy paste naar tab blad anders vergeet ik echt alles wat ik heb getypt.
    ben echt een harry in de warrie en vergeet laatste tijd echt ALLES een agenda had ik nooit nodig want vergat nooit iets belangrijks, maar nu ik iets wel moet doen met een agenda merk ik pas hoe slecht ik kan plannen en met het typen van de 2e zin van deze alinea confronteer ik mezelf weer met zeer ernstige dingen….

    Weet wel dat ik vaker moet gaan uittypen wat ik voel…
    ik heb veel moeite met mezelf te uiten en op papier lukt dat toch echt een stuk beter desondanks dat ik best ben geteisterd door dyslectie… spellingscontrole weet er niks van te maken…maar goed hulp is onderweg… en naja ik kan alles wel uittypen maar dat gaat mij nu ook niet helpen

    hoe dan ook ik heb dikke pech en hulp is letterlijk onderweg….
    verder met wilvred kijken dan maar, leuke comedy dat gaat over een verslaafde die het leven weer oppakt waar een hond hem blijkbaar mee helpt… zit wel een achterliggende gedachte in de serie en kan het niet in iedere aflevering vinden mar wel goed gemaakt

  31. Heb heel erg veel op deze website gelezen vandaag. Door mijn moeder heb ik geloofd dat mijn vader narcist is (soms twijfel ik nog een klein beetje, maar als hij het heeft is het mild en van een soort kwetsbare soort). Hij is vaak heel heftig alcoholverslaafd geweest, en soms kan die wat gekke dingen geloven/zeggen bijvoorbeeld over dat hij speciale vermogens heeft om dingen van te voren te weten, en dat hij met zijn gedachten bepaalde krachten heeft en dingen kan die niemand kan: maar héél af en toe, één keer in de zoveel jaar begint hij daarover. Dan ben ik heel kritisch terug en dan accepteerd ie dat).

    Nu heb ik een goede band met mijn vader. Maar het contact tussen hem en mij is heel slecht geweest omdat ik heel labiel ben geweest toen ik als puber die nog nooit puber was geweest en die heel veel had meegemaakt bij hem ging wonen (door mijn ouders heel veel meegemaakt, vooral op gebied van verslaving aan beide kant en weinig stabiliteit, en regelmatig zeer labiele ouders). Toen mijn eerste relatie uitging (toen ik nog bij mijn vader woonde) was ik er helemaal kapot van en ben ik een tijdje heel destrucief bezig geweest waardoor de relatie met mijn vader heel slecht werd en ik volgens mij in de paar jaar daarna (ook n.a.v van mijn destructieve periode) wel een paar keer overspannen/burn out ben geweest. (Heb rare dingen meegemaakt met heel veel paniekaanvallen, rare lichamelijke gewaarwordingen en één keer dat ik dacht dat mensen mijn gedachten konden lezen (ik ben toen een paar dagen thuis geweest en ik heb toen zo goed als niks gezegd, ik voelde me toen zo raar en zo opgebrand – ik wist dat ik raar overkwam en moest praten maar ik wist niet wat ik moest zeggen). Ook een tijdje en een soort sociale fobie achtige klachten gehad en altijd maar denken dat er echt iets heel erg mis met je is: zoek al een aantal jaar vaak allerlei psychische stoornissen op om me te verzekeren dat ik echt geen stoornis heb). Ik ben wel een keer gediagnosticeerd geweest met een aanpassingsstoornis met angst en depressie.

    Mijn moeder heeft ook haar moeder er vaak van beschuldigd dat ze narcistisch is. Als ik keek hoe zij haar man behandelde geloof ik dat soms. Maar ik weet niet wat ik van mijn moeder over haar jeugd precies echt kan geloven. Mijn oma is naar mij namelijk wel altijd heel redelijk en goed geweest (misschien ben ik ’t golden kleinkind). Nu zit ik in een hele grote ruzie met mijn moeder. Om iets superkleins begonnen en enorm uit de hand gelopen. Ik heb het gevoel dat er heel veel gespiegeld en geprojecteerd wordt, en soms ben ik bang dat ik degene ben die het doet = ik weet wel zeker dat zei het ook doet in elk geval. Het lijkt erop alsof ze steeds maar alles doet om niet te horen dat ik vind dat ze niet altijd een goede moeder is geweest (ik weet dat ze haar best wel heeft gedaan). De kritiek die ik eigenlijk heb (ook t.a.v. de ruzie) en waarvan ze volgens mij weet dat ik die heb – daarvan wordt het koste wat het kost vermeden dat ik dat uitspreek. Nu heb ik dat gedaan in een mail. Het voelde steeds alsof mijn gevoel er niet toe deed, mijn grenzen niet, en dat ik degene ben die de kwade is, of mijn partner. Ik ben inderdaad boos om dingen, en ik heb er nu voor gekozen om haar een kijkje te geven in veel dingen die ik heel regelmatig denk en die ook een grote invloed op mijn leven en helaas sinds deze ruzie ook vaak op mijn relatie heeft (ik denk ook al een aantal jaar vaak aan de dood maar ik zou het niet doen. Toch kan ik er over denken dat het geruststellend zou zijn). Mijn vriend weet dit en hij heeft nu een paar paniekaanvallen, enorme huilbuien en een hele woedeaanval van mij gezien door ingehouden woede die er van mijn jeugd nog uit kwam. Ik voelde me weer het meisje dat op haar kamer met een glasscherf in de handen zat omdat ze de situatie thuis helemaal gek geworden was, ik heb toen op het punt gestaan mezelf te beschadigen maar kon dat niet. Precies zo voelde ik me laatst). En als ik deze labiliteit heb laten zien aan mijn vriend voel ik me weer heel schuldig, hij verdient beter.

    Nu ben ik toch heel bang voor de reactie die ik krijg. Ik denk regelmatig dat mijn moeder wat lichte trekken heeft van NPS (door haar jeugd). En heel vaak ben ik ook bang dat ik wat trekken heb: ik ga die lijn niet doorzetten. Ik vind het best wel heftig om samen te wonen bijvoorbeeld, heb veel eigen tijd nodig (moet erg opladen van sociale contacten altijd), en weet dat ik wel op mezelf gericht kan zijn en ook heel verslavingsgevoelig ben en ook meer drink dan gezond is, en dat het goed zou zijn als ik flexibeler zou kunnen inspelen op wat mijn partner verlangt (bvb seks maar meestal op andere tijden). Heb nu geen geld om naar een psycholoog te gaan, hoewel ik het toch wel graag zou willen. Moet nu mijn leven een beetje verder opbouwen en meer gaan werken. Net weer de dingen gecheckt die bij de pathologie horen heel veel heb ik niet, ik doe me zeker niet beter voor dan ik ben. Soms weet ik het toch niet zeker, ik moet wel werken aan mijn slechte kanten.

  32. Beste allen,

    Graag wil ik iedereen die dit leest en met narcisme te maken heeft of heeft gehad waarschuwen voor hulpverlening die er helaas niet zo veel van begrijpt. Ook ik heb met zo iemand te maken gehad en heb de betreffende hulpverleenster gevraagd aan wiens kant zij nou eigenlijk stond, ik dacht het zal me toch niet gebeuren dat ik in therapie nog de verantwoordelijkheid krijg voor het gedrag van anderen. Hertraumatisering! Met die therapie ben ik dan ook gestopt.

    Helaas ben ik kapot gegaan aan het narcisme in mijn familie, paranoïde geworden door alle leugens en het omdraaien van zaken. En zeker narcisten willen je “breken”, totdat je jezelf net zo haat als zij zichzelf doen en je ze geen groter plezier kan doen dan destructief gedrag vertonen. Ik heb weinig tot geen contact met mijn familie, heb geen zin meer in de zondebokken rol want zo ben ik denk ik helemaal niet.

  33. Dit is voor de exen van de narcist en de huidige en de toekomstigen van een narcist . Ik ben gedumd door een narcist maar dat kwam omdat hij mij doorhad. Maar in het beginne bij onze eerste date zei mijn intuitie niet doen maar ik deed het toch ik ging een relatie aan met hem .Ik zag zijn kuren heel vroeg in maar omdat ik spiritueel ingesteld ben dacht ik het komt goed ik leer hem wel liefdevol te worden want zijn ex maakte hem zo en ik was boos op zijn ex. En toch als ik zijn ex in de winkel trof zag ik iets aan haar dat ik dacht dat kan niet maar sukkelde maar door totdat zijn beledigingen en vernederingen begon toen besloot ik niks meer te vertellen over mezelf . Sex zonder liefde vond ik niks en alles in mijn lichaam protesteerde maar ik bleef mijn energie in hem steken. Ik raakte steeds leger maar vulde mijn energie weer iedere dag bij hij kon zich dat niet voorstellen hij kreeg me niet zo als hij wilde dat frustreerde hem. En toen werd hij geweldadig en altijd nadat zijn ouders waren geweest ik weet hun rol hierin nog niet maar tegen die moest ik ook altijd opboksen sta je uren in de keuken ze vraten zich vol .Vol lof waren ze maar werd aan hem toegekend terwijl ik de kokkin was .Maar goed de ouders waren weer een keer daar eerst gegeten dan kaarten en meneer werd steeds akeliger toen ze weg waren werd ie weer geweldadig sloeg me ik ben 1.64 hij gespierd en 1.83 maar ik sloeg terug ik rukte de tshirt zo van zijn lijf af en krabde hem en ik zal je vertellen hij schrok ervan hij had dit nooit verwacht ik ben naar boven gegaan gaan slapen hij durfde niet naar boven die lafaard ineens hoorde ik een harde klap onder werd wakker ervan ben onder gaan kijken lag ie op de grond mesje naast zich zichzelf een klein schrammetje toegebracht hij dacht zeker dat ik weer de bezorgde vriendin zou gaan uithangen in plaats daarvan gooide ik een kan koud water over hem heen hij werd wakker hoe zielig kun je zijn.Maar goed ik besefte me wel dat dat een gek was ben smorgens naar me flatje vertrokken en 2 weken niks meer van me laten horen. Ik moest me energie bijvullen toen was ik klaar voor hem in augustus is hij jarig was ie zich weer aan het uitsloven 2 dagen voor zijn verjaardag heb ik hem gezegd dat ik niet aanwezig kan zijn op zijn verjaardag omdat ik moest werken nou hij onstak in woede en ik ben zijn huis uitgelopen om pas een jaar later weer eens op bezoek te gaan want heel veel spullen van mij lagen daar en ik wilde me spullen hebben ik bleef wel gewoon appen iedere dag maar smeekte niet voor mijn spullen ik liet hem geloven dat wij ooit weer bij elkaar kwamen om me te verzekeren dat hij ze niet zou wegdoen. En dan vorig jaar begon hij me te smeken om mijn spullen te komen halen ik hapte niet meteen zei gooi ze maar weg maar vond hij zonde ondertussen kon ik hem zo goed al .Toen hapte ik ben met een vriendin de spullen gaan ophalen hij had alles mooi opgevouwd in zakken klaar maar hielp niet mee omdat hij ziekjes was zei ie. Maar ik was op en top helemaal in mijn kracht en dat zag hij aan me en ik gaf hem nog een kaartje bedankte hem voor alles wat hij voor me heeft gedaan voor (mij betekende dat aangedaan) voor hem gedaan en ben voor 3 maanden gaan logeren bij mijn vriendin ondertussen was ik verhuist maar hij wist het niet en appte nog steeds. Met hem alleeen was ik een beetje bang dat ie me op mijn werk zou opwachten maar zover ik weet heeft ie dat niet gedaan ik draai wisselende diensten kan hij niet bijbenen hij is dom.Zijn laatste appjes hadden altijd zelfde inhoud ik moest veranderen. Ik piekerde er niet over en ik herpakte me toen hij zag dat ik geen moeite voor hem deed liet ie me los nou ik heb de energetische banden met hem doorgeknipt en hem hem uit me contacten en app gegooid was het laaste wat ik mezelf cadeau gaf omtrend hem en ben van hem af nu .Ik lees zoveel nu over narcisme dat bij mijn volgende treffen met ene dat ik die meteen herken en uit me leven ban .Wij hebben een verborgen kracht wij hebben liefde empathy gebruik dat als motivatie om jezelf te helpen en eventuele kids. Liefde voor jezelf in je strijd gooien dat geeft kracht.

  34. Nou, denk wel heel typisch.paar weken terug gaf ik aan ruimte voor mezelf nodig te hebben en doordeweeks op kazerne zou gaan blijven en met dat ene weekend met weekend dienst ook belt ze me die zelfde vrijdag middag nog op.dat we echt moesten praten en ik naar haar.toe moest dus ik na het werk gelijk in de auto dik anderhalf uur rijden weer om met haar te praten dus ik kom.aan.en.begin.af.te wassen want dat is gewoon me taak als ik thuis kom en er is afwas…. vertelt ze me dat ze.zwanger is en rond.de.8/10weken is ik geloofde het gewoonweg niet! Dus reageerde emotieloos alsof het niet erg is etc en.vertelde dat.ik niet niet in.ben.voor abortus die avond hadden we sex… het was ongelofelijk in 2 maanden tijd eindelijk en ze was.me een partij bedreven(het licht moest natuurlijk wel uit.want.dat.is al.een half jaar lang zo ze blijft ook steeds.zeggen dat als.ze me ziet ze er veel.fustratie aan.over houd waarschijnlijk omdat ik me uit haar ban.probeer te vechten en op eigen.benen.te staan).
    Week daarop.vertelt.ze me dat ze ineens hevig is.begonnen te bloeden en.werd.emotioneel later da weekend daarop nu 2 week terug zouden we gaan bbqen bij vrienden.van haar die ik wel heel érg mag en mee kan praten de meeste van haar vrienden zitten allemaal in en situatie waar je niet in.de niet gevonden wilt worden echtscheidingen etc maargoed we zouden gaan bbqen en ze wilde toch nog ff kletsen dat ik aan de relatie moest gaan werken. Toen heb ik versteld dat ik weer wil proberen op kazerne te gaan blijven om mezelf op de.been.te.krijgen en.orde te krijgen en structuur waar de psychiater op hamert en niet voor ieder klein zaakje op en neer ga rijden en.vervolgens krijgen we ruzie en hebben we geen relatie meer omdat ik niet aan de relatie wil werken terwijl ik mezelf depressief heb gemaakt door haar te ondersteunen ten kosten.van mezelf toen.ze het nodig had en deed het met liefde ookal had ik door mijn werk en bessure al een hevige opbouw naar een depressie.
    Nu ben ik.vrijgezel het voelde alsof ik ineens een steen van me rug af gooide terwijl ik een berg op aan het kruipen was en nu ren ik!

    De enige issue is dat ik door omstandigheden krap bij kas zit en dus in mijn.vrije dagen zoveel mogelijk deze maand op kazerne moet blijven omdat ik nergens geld.voor heb.

    Ook omdat ik om haar geef heb ik aangeboden dat zij in het huurhuis blijft met mijn spullen op bruikleen en haar een x bedrag geef om rond te komen en te studeren zodat ze geen studieschuld heeft van over de 20000 en dan jaar lang bijna niet hoeft te werken ook omdat als ik in dat huis ga zitten moet ik met bijna niks rondkomen en kan ik niks doen met me geld omdat ik ben gaan verhuizen en huis heb gekocht op mijn naam zodat zij bij haar.vrienden is als ik aan het werk ben zodat de omstandigheden niet ten koste gaan van mijn geestelijke gezondheid.

    Ik probeer zo min mogelijk contact met haar te hebben want als.ik dat nu doe.loopt het.steeds.finaal in.de soep en zeg ik.dingen die ik helemaal niet meen en staat zij juridisch steeds sterker want ja huurcontract afkopen voor 5000 is gewoon goedkoper als jaar lang haar betalen en een opslag regelen maja dan zorgt zij ervoor.dat.er.een mediator bij komt kijken en kost het mij gelijk 500 euro meer als dat ik haar zou betalen plus de extra kosten om nog keer mijn spullen te kunnen.verhuizen als mijn nieuwbouwwoning af is die speciaal gebouwd word voor haar uit blijk.van mijn liefde en zorg voor haar ook op.de toekomst gericht.

    Ik weet het niet meer aan de ene kant laat.ze blijken dat ze nog zo.veel.van me houd.dat.ze huilend thuis zit steeds etc en de andere kant veegt ze me aan de kant als vuil opnde grond

  35. Hoe zijn narcisten met seks?

    Mijn vriend wijst mij heel vaak af.. is dan moe of heeft gewoon echt geen zin. Ook merk ik nooit dat hij met zichzelf seks heeft ofzo. Hij wil vaak ook niet zoenen met mij, want dan ‘stink’ ik uit mijn mond of hij wil seks zonder te zoenen, want anders krijgt hij zo droge mond. Hij wil bijna nooit seks.. alleen wanneer het hem uit komt. En vaak wil die wel dat ik hem ‘verwen’ maar dit gebeurd echt zelfde bij mij, en als het gebeurd stelt het weinig voorl, of het is zo klaar. Hij wil soms wel seks maar dan mag ik al het werk doen, en hij maar lekker genieten en dan zonder te zoenen. Dit wil ik niet. Ik mis zo erg oprechte aandacht en liefde. Ik geef zovaak een knuffel en een kus. En ik krijg dit eigenlijk nooit zomaar, tenzij meneer zin heeft in seks.. ik heb onwijs behoefte aan intiem zijn, maar hij wil dit vaak niet,ik denk dan vaak je bent toch een man, mannen denken toch altijd aan seks en verlangen daar naar.. gaat hij dan vreemd? Ik zal nooit vreemd gaan.. maar dit is haast niet vol te houden, moet altijd gaan zoals meneer het wil.

  36. Hay hay mijn enigste advies wat mij ook geholpen heeft na zoveel misbruik en zieligdoenerij is gewoon stoppen geen contact weg ermee .geen tolerantie niks STOPPEN .Ga bij jezelf na wat je al verloren hebt met die gekken. Ze houden van niemand ook niet van hun zelf.Kiezen voor jezelf en zorgen voor jezelf dat is je geboorterecht en ben je jezelf verplicht laat ze maar hun voeding ergens anders gaan halen.Er zijn genoeg goede mensen en daar zal vast iemand bij zitten die jou met respect behandeld . Succes

  37. Ik herken alles. Ik ben 25 jaar getrouwd geweest.Mijn ex is directeur van een school. Vanaf dat ik hem kende heeft hij mij bijna keer op Keer bijna misbruikt voor ons huwelijk. Mijn kleren werden een keer kapot gescheurd. Ik had een mooie rok ik kon hem daarna niet meer aan. Verkering: vaak ruzie en hij deed zielig naar mijn zus die me zei dat ik het goed koest maken omdat mijn ex zo verdrietig keek. Omdat ik problemen thuis had door sexueel misbruik via mijn moeder wat niet veel mensen wisten zelfs mijn zus niet werd ik gezien als negatief en opstandig. Hj wist er wel van ik had het hem verteld op de dag dat we verkering kregen. Nu kan Rn durf ik voor het eerst sinds kort te zeggen the worst day of my life. Ik heb vanaf die tijd in een hel geleefd en ben erg eenzaam geweest. Alle jaren sexueel gedwongen sex koud kil grof en tijdens sex werd ik uitgemaakt voor hoer teef en meer. Ik ben donker en voelde me een slavin. In het bijzijn van anderen was hij heel anders ik heb jarenlang aan mezelf getwijfeld. Heb gestudeerd in het onderwijs gewerkt we hebben drie kinderen. Hij is een alcoholist maar een nette. Hiermee bedoel ik in het bijzijn drinkt of dronk hij tijdens het huwelijk in bijzijn van mij of anderen net niet teveel. 1 fles wijn bij het eten en daarna voor de tv nagelbijtend en met een tik aan zijn bern waarmee hij elke twee seconde trekt . Ik mocht vroeger naast hem zitten. Op de bank. Maar hij wilde altijd sex. ik moest het werk doen en daarna was het contact weg. Alles puur lichamelijk en hard omdat ik pijn had en ik moest huilen. Hij zei dat ik er niks van kon en stonk. Vanaf het begin van ons huwelijk zei hij dat als ik er niet was hij een ander als vrouw had genomen. Andere vrouwen vond hij altijd mooier vooral als ze een korte rok aanhadden en een decolete . Ik ben jarenlang uitgescholden vervloektik was raar vreemd niet goed wijs hij kon niemand die zoals mij dacht. Ik hield volgens hem niet van sex maakte me belaxhelijk. Hij werd directeur van een school en daarna is alles erger geworden. Nu had hij alle macht zei hij. Hij was een fantastische directeur en iedereen liep met hem weg. De vrouwen zijn collegae waten natuurlijk allemaal weg van hem en ik werd er constant mee vergeleken op een manier waarop ik de mindere ws. Prachtig zei hij als hij over de vrouwelijke collegae sprak en ihun borsten benen besprak. Ik mocht op een gegeven moment niet meer bij zijn ouders komen ze begrepen me niet en ik was daar altijd chagrijnig. Zijn ouders of zijn moeder wilde dat ik mijn excuses aan haar deed ik begreep niet wat ik foutparkeren gedaan. Jarenlang als ee een verjaardag was bij zijn zus of ouders was het van ga je mee en daarna wel 10 x maar je hoeft niet hoor als kwallen maar chagrijnig kijkt kun je beter thuis blijven. Dus ging hij op een gegeven moment alleen met de kinderen. Ze dachten dat ik niet wilde. Ik lag nachtenlang te huilen in bed omdat ik als ik maar even mijn ogen dichtdeed op de bank als een klein kind naar bed werd gestuurd. Hij kwam laat naar boven twaalf uur ‘ s nachts was vroeg. Knuffelen hield hij niet van een omhelzing ook niet. Ik was dooseenzaam. Later kwam ik erachter wat hij beneden deed sex op de bank en bellen naar de nrs. Dat werd later toen we een computer hadden achter de pc . Hij liep dan met zijn witte ochtendjas door het huis en zat daluren achter d’r pcje kon horen en mijn dochter ook. Mijn oudste vertelde me dat ze precies wist wanneer hij weer bezig was. Later toen eeop deboerderij woonden in B werd het erger. Hij liep dan ook naar buiten. Het weiland wad toch donker. I benaltijd bang geweest dat hij aan de kinderen kwam. Met mijn dochter had hij een keer een gesprek over dat hij het normaalvond als een kind van 15 sex had net een man van zijn leeftijd hij wasctoen 45 en directeur van een school. Ze was erg overstuur. Later vond ik briefjes onder zijn kussen waarop stond rape sex ex met tieners . Ben daar erg van geschrokken heb dit verteld in therapie en later aan mijn advocaat er is niks mee gedaan. Ik ben altijd gezien als een getraumatiseerde vrouw ivm misbruik uit mijn jeugd. Hij kon zijn gang maar gaan. Ik heb keihard gewerkt de opvoeding van de kinderen lag op mijn schoudes. In de vakantie werkte hij altijd met zijn vader in huis en was ik met de kinderen. Alles alleen. 1 kind met pdd NOS. Een lieve zeer gevoelige jongen. Hij is slim. Slimmer dan zijn vader maar imdat hij dat niet kon hebben werd hij gekleineerd. Mijn zoon heeft een psychose gehAd en toen hij was opgenomen moest ik mijn man smeken om hem op te zoeken. Drie lange maanden. Op de lagere school werd hij gepest. Drie scholen. Toen naar het voortgezet onderwijs twee scholen ik huil heb buikpijn wat een verdtiet heeft mijn zoon gehad. Nu woont hij begeleid al jaren en is eenzaam. Heeft nu een baan en een vriendin. Mijn middelste heeft een vriend. Ze was heel trots toen ze zei ik heb een vriend die op papa lijkt…,, ik heb pijn in mijn buik hart mijn jongste woont nu Nasr scheiding om de week bij haar vader wn vriendin en een werkbijen mij. Hij liegt erg veel altijd gedaanover dat de kinderen mij een vreselijke moeder vinden dat heeft hij gedaan vanaf dat ze 8 waren ongeveer. Toen ik het eindelijk dutte na te vragen bleekbhet niet zo te zijn. Hij was boos omdat ik zijn vertrouwen had geschaad. Toen zijn moeder stierf heb ik haar dankzij mijn oudste dochter nog gezien en ik vroeg wat ikf fout had gedaan waarom ik niet meer bij haar thuis mocht komen toen zei ze heeft R dat gezegd je moet hem niet geloven. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik heb gevrasgd welke bloemen ze mooi vond. Rozen en fresia’s mijn man zei die vind je nergens ze zijn veel te duur als je ze vind. Dat zei hij altijd dat kun je niet dat haal je niet etc ik heb de bloemen gevonden en ze hebben totdat ze dood ging op een prominente plek naast haat of bij haar bed gestaan. Hij kreeg een vriendin. Ik kwam met mijn dochter terug uit Suriname. Vanaf dat ik thuiskwam was hij veranderd in een nog killer persoon. Het gekke is dat ik nog van hem hield als een soort verslaving terwijl ik als de dood voor hem was. Dat is erin geslopen. Zijn gedrag werd erger. Zijn vriendin geloofde hem. Hij woont nu met haar samen. Ze hebben mij beide op een dag weg proberen te sturen uit mijn eigen huis. Het scheelde niet veel of ik was gek geworden. Daarom geloven sommige menen me niet. Zo gruwelijk wreed en hardvochtig en eng onberekenbaar is hij geworden. Allemaal nadat hij een vriendin heeft gekregen. En twee rechtszaken verder .. Gewonnen nu wil hij geld over de periode dat hij mij geld aftroggelde ivm gezamenlijke financiële huishouding ik kan niet alles vertellen het is teveel . Mijn kinderen daar maak ik zorgen om al jaren. Veel mensen die me kennen denken dat ik geetelijk gehandicapt brn. Maar dat is niet zo ik ben geestelijk stuk gemaakt. Zijn belofte aan mij ik maak je kaopot kreng en vloeken scheldwoorden je zal zien wie hier de baas is….ik heb de macht ik zal je krijgen kreng …. Een blik die kan doden gespannen kaken wit gezicht …. Eng ik ben zooooobang geweest. Op de boerderij in het buitengebied. hij rommelt met geld heeft hij altijd gedaan. Hypotheek was te hoog voor wT we moeten betalen aan kosten. Hij leid de aandacht af. Nu weer een brief van de advocaat waarin hij geld vraagt. Zodat hij als dit geweest is straks het geld wat hij heeft weggesluisd iets waarvan hij mij heeft beschuldigt kan gebruiken. Ja ik heb fouten gemaakt veel geld uitgegeven dit kwam door de stress niet meer het overzicht kunnen houden.jarenlang onder stressleven doet iets met je.Ik ben een sterke donkere vrouw en ik kom hier goed uit! Let maar op!! Dit mag niet wat er gebeurd. Ik heb een keer voor de hele school waar hij werkt gekookt Surinaams op de boerdeij.? Ik mocht van hem niks zeggen nietbpraten. Ik heb het wel gedaan. Hij was boos. Ik mocht daarna alles in mijn eentje opruimen … Gekookt voor ongeveer 60 man. Ik heb pijni in mijn ziel scherpe pijn. Niemand die me echt ziet en hoort.
    Wat ik het allersterkste vind is dat hij mijn identiteit over nam stelde mijn ideeën deed zich voor alsof hij alles had bedacht wat ik had bedacht ontwerp voor de tuin uitzoeken van meubels ingesprektonen hoorde ik hem dingen vertellen die hij van mij had inzichten meningen ik kan het niet goed uitleggen het is ook nog steeds verwarrend als ik eraan denk. Mijn mening verdraaien. Zo vaak dat ik scheel ben gaan denken.,lief aardig en dan weer duister wreed . Mij ontkennen. Ik mag geen eigen mening hebben. Als hij thuis kwam moest ik o advies van maatschappelijk werk zorgen dat ik uit zijn buurt bleef. Hij dreigde veel en duwde me keihard aan de kant als hij er langs moest in de gang net zijn schouder. We woonde op een grote woonboerderij. Nu woon ik drie hoog om me heen appartementen hij woon nog steeds in get buitengebied van B. Zwembad sauna pas andere Mercedes station zwart aangeschaft. En nu wil hij geld van mij. Ik ben ontslagen uit een kliniek ambulant . Psychiatrische kliniek om te stabiliseren. Omdat ik ADHD heb kon ik er terecht. Ik ben erg boos en voel me machteloos omdat hij jog o zijn troon zit hij heeft zijn baan nog huis etc en ik zit in de voddenmand. Ik ben erg veranderd. Ik heb veel geschreven toen ik gevangen zat in de boerdetij. Je wilde me eruit zetten. Zonder geld want ik verdiende niks. Niet de opbrengst van de boerdetij de helft. Geen alimentatie want uk had niks gedaan . Moeder zijn huishuoden voor je zorgen werken op school mijn baan dus als leerkracht remedial teacher ik had niks gedaan …. En alles wat ik deed was logisch want ik was er toch? Twee rechtAken verder gewonnen… Verzakt ben ik naar de eerste rechtzaak gekomen tweede rechtzaak kreeg ik een aanbod van een lieve ouder van hockey om me te laten brengen door haar. Kromme zinnen maar komt omdat ik emotioneel ben.
    Ik wijd heel erg uit. Ik kan mijn gedachten moeilijk ordenen.
    Daarnaast liegt hij over mij als persoon tegen de kinderen zijn familie en wie weet wie meer. Het is echt het ergste in mijn leven wat ok heb meegemaakt. Los van alle ellende die ik heb meegemaakt voordat ik hem leerde kennen in d’r kerk Nb. Hij is als een gijsel die niet ophoud met slaan. Dat doet pijn. Ernstig veel pijn. Ik heb mezelf belooft dat hij me niet kapot kan maken en daarnaast dat het leven tekort is Pm te huilen. Dat ik leuke herinneringen wil hebben met mij en mijn kinderen ik wil leuke dingen met ze doen hun geheugen is wat betreft de dingen die ze met mij hebben gedaan weg decdingenbdiecze met hun vader hebben gedaan weten ze nog. Ik organiseerde vakanties voor hem en de kinderen omdat hij niet tot weinig naar ze omkeek wat nu tegen mij wordvgebruikt. Ik ging niet meer mee met het gezin met vakantie omdat hij mijnheer leven zuur maakte. En ik dachtvzonder mij is het leuker voor de kinderen omdat er dan geen spanning is die voelbaar is als mijn ex en ik samen zijn. Ik was altijd zooo bang voor hem.
    Ik ben er nog …. Niet kapot wel beschadigt. Huil veel. Weet niet hoe mijn leven eruit gaat zien. Ga de massage opleiding afmaken. Angstig onzekerheid word langzaam minder. Ik weet dat als hij mij met rust laat ik sneller opkrabbel maar nu hij maar door blijft gaan heel subtiel worden oude herinneringen telkens opnieuw wakker geschud dus daarom wil ik aangifte doen bij de politie en wil ik smartengeld. Wil ik echt vertrouwen hebben in mijn ‘ ik’ dan moet ik wel. Gerechtigheid!!! Respect. Er is er maar 1 die voor mij nu kan zorgen die weet hoe ik me voel diep van binnen en dat ben ik. Help help ik wil wel graag hulp om hier uit te komen. Ik wil ook weer leven. Mijn vertrouwen in de medemens heeft een flinke knauw opgelopen. Ik ben op een gezonde manier strijdvaardig. Blij dat ik een goed stel hersenscheb mijn mentale staat can zijn is mijn redding geweest. Ik heb veel dingen bestudeert over de cosmos veel gemediteerd veel Engels gelezen moeilijke teksten dat is echt mijn redding geweest. Dus zit je op dit moment moeilijk zoetje door de bomen het bos niet meer ga lezen over een onderwerp waarvan je niks weet. Geef niet op!!!!!!

    Ik had vroeger geen weet van hoe het is om te leven met een narcist. Ik hoorde er wel eens over en dacht dat het aan de vrouw lag. Niet beseffende dat al die verhalen ook over mij ging. Ik zag het niet wilde het niet zien de confrontatie kon ik niet aan. Ik was aan het overleven. Zucht nu nog steeds en daar baal ik van. Dus zoek ik opnieuw constructieve hulp zodat als mijn ex doorgaat ik niet weer opnieuw steeds weer koppie onder ga. Waar ik nog steeds versteld van sta is dat hij nog steeds een baan heeft als directeur van een mavobschool ik ben niet meer in staat om tewerkgesteld albjaren eigenlijk niet en mt macho zit hoog op zijn paard en deelt nog steeds de lakens uit . Als zijn advocaat werkelijk weet hoe hij is en wat hij me heeft aangedaan vraag ok me af of ze hem nog zou helpen. Ik ben ook niet perfect heb ook fouten gemaakt in ins huwelijk maar hoe hij mij behandeld is buiten proporties.

    • Lieve Ingrid,
      Heb je verhaal gelezen en natuurlijk heel herkenbaar.
      Ook al heb ik alles een tijdje geleden achter mij gelaten, doet het mij verdrietig stemmen jou verhaal.
      Ik denk dat wij hier allemaal ons wel kunnen vinden in jou woorden,de pijn en onmacht.
      Voelen tussen de regels door de diepte van jou verhaal in jou en ons.
      De angst die je ineens weer bespringt, omdat je weet hoe ver hun macht in je ooit heeft gebotviert.
      Alles van jou ‘overkomen’ stroomde op deze site,waar je liefdevol en zonder tegenwerking je verhaal hebt mogen doen en mag blijven doen.
      En daar ben ik innerlijk blij om,dat mensen zoals jij en ik bij “het verdwenen zelf” onszelf weer mogen terugvinden.
      En het maakt niet uit hoe we het beschrijven,omschrijven,hoe we ons verdwenen zelf een kleine houvast geven,door onze gevoelens hier zwart op wit te zetten.
      Omdat Iris en de fijne mensen verbonden aan “het verdwenen zelf” weten dat hier de eerste stap ligt voor vele mensen die slachtoffer zijn.
      Het durven erkennen van je verdriet en onmacht en pijn. En daarmee is het draadje naar het verdwenen zelf in ons gelegd.

      Ik heb hier via dit medium twee jaar geleden mijn eerste stap gezet, dankbaar dat ik leeg mocht lopen. Dat ik mocht delen,delen zonder veroordeelt te worden.
      Delen zonder dat je woorden op een weegschaal afgewogen worden om tegen je te gebruiken.
      Ik heb het al is een keer eerder aangehaald, vooral delen in alle veiligheid.
      Veilig tegen van alles en nog,iets voor ons zelf wat heilig en beschermd is.
      Wat we zolang gemist hebben,een veilige thuishaven voor onze woorden,gedachtenstroom, voor onze beschadigde emoties en voor de liefde in ons.
      Ik weet dat je hier op de juiste plaats bent en ik hoop voor jou dat je gebruik maakt van één van de therapeuten hier.
      Ik wens je veel kracht en sterkte toe op je weg naar herstel, en veel veiligheid in je voelwezen.
      Je bent niet alleen in je angsten en strijd, ieders hart hier op dit blog kent je verdriet en machteloosheid en je strijd.
      Houd nog even vol meid, you will be fine !

      Liefs lisia

  38. Beste A mss moet je voor eens naar je gevoel luisteren doe je schoentjes aan en begin te rennen. Jij wilt toch niet zo eindigen als velen . Ik heb ook de nodige lessen geleerd door zo’n beest . Ik ben weggerend mezelf herpakt en ben zo dankbaar dat ik mijzelf weer terug heb en ken nu vrede iedere dag weer .luister naar je gevoel alles is beter dan je ziel laten opzuigen door zulke vampiers. Kom op mensen luister naar je gevoel en vecht voor jezelf een ieder is het waard.
    groetjes Amber

  39. Beste mensen,

    Heeft iemand ervaring met een narcistische ex en daar kinderen mee?
    De ex van mijn partner lijkt ook narciste te zijn en zet de kinderen graag in om aandacht te krijgen.
    Ziek/ vieze kleding op het randje van uithongering. Het vervelende is dat er totaal geen respons komt van AMK /JZ.
    Het lijkt alsof ze precies weet hoever ze kan gaan. En weet al deze zaken om te draaien naar ons.
    Alsof ze hulpverleners hypnotiseert.

    Terwijl de kinderen (met geluk) 1x in de twee weken bij ons komen.
    Het is vreselijk om te zien hoe ze er soms uitzien. Als mijn partner school/huisarts belt is er niets aan de hand.
    Soms zit mijn partner t hele weekend met een kind op de EHBO. Valt zomaar in slaap extreme buikpijn. Diaree.
    Nu denken wij dat zij iets geeft (of doet bij de kinderen zodat dit soort dingen gebeuren).

    Nu krijgen ze vieze kleding oude schoenen en onderbroeken met poep erin aan naar ons toe.
    Eenmaal hier krijgen ze kleding van hier aan.

    Dit speelt al 4 jaar en lijkt een gebed zonder einde. Blijft eindeloos vragen om aandacht. Stuurt berichten zet foto’s met belastende teksten op social media van ons etc.

    Het bijzondere is dat wij bij elkaar zijn gekomen door de verhalen over onze exen.
    Nooit hebben wij aan narcisme gedacht.
    Wel aan borderline.
    Nu in onze relatie bemerken we hoe ernstig onze vorige relatie was.

    Het komt dus zowel bij mannen als vrouwen voor. Mannen praten minder makkelijk.
    En worden eerder als boeman gezien. Dat ondervinden wij aan levende lijve.
    Mijn partner is de slechte vader…de nalatende…beschadegende.
    Niets is hier van waar. Ik zie hem eerder als tè geduldig en hopend op beterschap.
    Mijn zorg ligt nu echter bij zijn kinderen.
    Hoe ga je hiermee om? Negeren kan niet want ze gebruikt de kinderen om een reactie te krijgen.
    Op manieren die niet te bewijzen zijn en ze blijft ontkennen. Van toe dienen van medicatie tot het geven van opdrachten.
    En als we al iets hard kunnen maken en dit bij JZ neerleggen wordt dit weg gewuifd omdat dit de communicatie tussen de ouders in de weg zou staan.

    Wat nu??

  40. Lieve Hope,
    Wat zit jij in een lastige situatie.
    Ja, ik heb ervaring met een narcistische ex waar ik een zoon mee heb. Ik heb er zelfs een boek over geschreven! Inderdaad, alles op het randje, zodat Jz en zelfs de Raad het niet door hadden. Mijn zoon ging stuk bij zijn vader en hoe harder ik aan alarmbellen trok, des te meer werd ik dader gemaakt. Dader van een vechtscheiding. Ik leerde niets meer te zeggen tegen hulpverleners en stak energie in mijn zoon om hem weerbaarder te maken. Nooit iets negatiefs geuit over mijn ex. Spelenderwijs grenzen aangeven, voor zichzelf opkomen, etc. Mijn geluk was echter wel, dat mijn zoon grotendeels bij mij woonde, dus ik kon er zo iets mee.
    Jullie zien de kinderen (met geluk)1 keer per 2 weken. Mijn eerste advies aan jou is, dat er advocaten zijn met kennis van narcisme en de wanpraktijken binnen Jeugdzorg. Zo kun je de omgang van 1 keer per 2 weken vaststellen. Desnoods verbonden aan een dwangsom. Met de juiste advocaat kun je gaan voor uitbreiding van de omgang. Zo kunnen de kinderen bij jullie bijkomen en een normale wereld ervaren.
    Er zijn goede medewerkers binnen Jz, maar als je deze niet hebt, stop dan met het uiten van de problemen die je ziet. Vaak is een hulpverlener op de hand van de narcist. Zeg dat het goed gaat. Signaleren ze problemen bij de kinderen, werk dan mee door te zeggen, dat je een kinderpsycholoog wil inzetten. Let wel, een onafhankelijke psycholoog met ook hier weer gedegen kennis van narcisme. ( Al zeg je dat er niet bij tegen JZ)
    Naar mijn idee zijn dit de eerste stappen, die je zetten kunt. Van daaruit kun je verdere stappen nemen.
    Probeer verder zoveel mogelijk te negeren, hoe moeilijk ook. Je schrijft dat dat niet kan, omdat ze gebruikt de kinderen om een reactie te krijgen. Weiger dit en vertel de kinderen, dat je moeder mailt met de antwoorden. Je wil de kinderen hier niet mee belasten.

    Mocht je interesse hebben in mijn boek: Misstanden in de jeugdhulpverlening; kind onder toezicht? Het is de bestellen middels onderstaande link.
    http://www.mijnbestseller.nl/frederiquedegroot
    Ook te vinden op Facebook.
    Rest mij nog je onwijs veel sterkte te wensen, ook voor je man. Het is een hele klus in de wereld op zijn kop, maar hou vol…

    Warme groet,
    Frédérique

  41. Wat een mooie site dit en wat een herkenning.
    Ik zit al 13 jaar in een relatie met een narcist. Meerdere keren heb ik na zijn leugens en verraad de relatie verbroken, maar toch viel ik iedere keer weer voor zijn charmes. Ik ben hooggevoelig en zoek altijd eerst mijn eigen aandeel bij problemen. Het ligt ook nooit aan hem. Er is geen interactie mogelijk. Hij praat in monologen. Het zijn altijd anderen die hem iets aandoen. Sinds kort zit hij op social media. Hij post selfies, doet zich voor als een welvarende, romantische topkerel en praat geen woord over mij. Hij heeft t internet ontdekt om daar nog meer mensen te kunnen laten zien hoe top hij is… en ik vermoed, om vrouwen te vangen om achter de hand te hebben. Hij is van Marokkaanse afkomst en gaat meerdere malen per jaar terug naar zijn thuisland. Ik “mocht” nooit mee want zijn familie zou nooit accepteren dat hij bij een Hollandse vrouw is. Ik schrijf “mocht” want nu ik uitgeput ben en de maat voor mij vol is, is in 1 keer alles mogelijk en mag ik mee. Maar goed, ik heb mijn werk en voel dat ik hierin ook onder druk gezet wordt. Dwingend zegt hij “neem dan vrij, dan gaan we”. Ik denk dat hij mij helemaal niet mee wil nemen, daar had hij kans genoeg voor. Het is puur mij onder druk zetten. Hij weet natuurlijk ook wel dat ik al nieteens meer mee wil. Als ik meegaan dan krijg ik vast een “alternatief programma” daar. Iedere keer liet hij mij jankend, uitgeput en gebroken achter als hij weer eens vertrok. Als ik met hem belde betrapte ik hem vaak op leugens. Hij vertelde verhalen als dat hij geen beltegoed had, de telefoon lag in de andere kamer. Ook ging hij op stap en zei dan tegen mij dat hij vroeg naar bed was gegaan en bij zijn broer verbleef. S nachts is hij nooit bereikbaar, ik werd gebelt op gezette tijden. Hem bellen moest ik niet doen want dan kost t mij geld. Als zijn vrienden, die een vrouw en een vriendin hebben (verdacht..) naar Nederland komen dan gaat hij altijd voor hun vrouwen aanspreken, als we bijv in de kroeg zijn. Of “ik trakteerde haar op een biertje omdat mijn vriend dat vroeg”. “Hij vind haar leuk”. Het is een enorme vrouwenslijmbal en flirt. Als hij alleen ergens heen gaat en ik kom dan bijv later dan zitten er ook altijd vrouwen om hem heen. Het is een charismatische man die ook altijd erg netjes verzorgd is. Ik heb t gevoel dat ik in een doolhof zit. Ik weet dat t niet klopt allemaal en dat hij een pathologische narcist is en toch trap ik er iedere keer weer in. Ten opzichte van de buitenwereld lijkt t alsof ik gek ben, want hij doet zich mooi voor en liegt als de beste toneelspeler ter wereld. Ik kan niet liegen en heb daar last van. Hij totaal niet, ik denk dat hij geen geweten heeft. Als ik hem co nfronteerde met leugens krijg ik hele verhalen. Hij is zo manipulatief dat als ik bijv. 100% zeker weet dat hij bij hem weg wil, weet hij binnen een half uur me om te praten. Dan gaat hij weer in de charmante modus. Hij koopt bloemen voor me, neemt wijn mee, kookt voor me, poetst mijn huis zelfs voor me. Totdat ik weer minder oplettend wordt en weer een vertrouwen krijg in de relatie, dan trekt hij de touwtjes subtiel weer aan en wil alles bepalen. Hij wil totale controle. Als ik een gordijn koop van mijn eigen geld in mijn eigen huis gaat hij totaal over de klink want dat had ik met hem moeten overleggen. 2 maanden terug had hij via internet een oude vriend teruggevonden. Meteen boekte hij een reisje.. zonder mij. En zonder overleg met mij. Toen ik zei dat ik niet wou dat hij ging zei hij: ik ga toch. En hij ging. Daarna kwamen en weer volop spijtbetuigingen en ik trapte er weer met open ogen in. Het is een vicieuze cirkel waarin ik gevangen zit van charmes, manipulatie en kleineringen. Hij weet alles beter en wil alles beslissen. Als ik iets vertel is binnen 5 sec het gesprek omgedraaid en gaat t ineens over hem. Het onrecht wat hem is aangedaan, zijn prestaties enz. Als t maar over hem gaat. Nu lig ik hier weer uitgeput mijn weekend door te komen, meneer is een terrasje pakken. Alleen, want ik ben te moe en zoek dit typende de kracht om het uit te maken. Vanavond komt hij terug, dan heeft de energievampier nieuwe supply nodig. Hopelijk ben ik sterk genoeg het uit te maken en erger nog.. het uit te houden want iedere keer zwicht ik weer.
    Groetjes Elles

  42. In een mail die ik in 2012 aan mijn toekomstige ex stuurde is zonneklaar te lezen hoezeer zijn brainwashen en gaslighten geslaagd was..ik gaf mezelf overal de schuld van, liep bij de psycholoog, wilde alles te doen om het hem naar de zin te maken, hem de aandacht te geven die hij dacht dat hem toekwam, ik ondertekende zelfs met: ‘In oprechte nederigheid’…
    Was deze mail allang vergeten, maar de narcist heeft mij een dienst bewezen door hem weer aan mij te sturen, te midden van een spervuur aan mailtjes en smsjes vol bedreigingen en beledigingen – ik reageer niet, ben No Contact. Hij had erbij gezet: “Hier was je nog eerlijk, voor de ritalinverwoesting, voor de kutkerk”
    Een dezer dagen ligt de brief van mijn advocaat op de mat. Exit narcist, eerst uit mijn huis, en dan, maar dat zal langer duren, uit mijn hoofd.

    Sterkte en liefs voor allen,

    Donatella

  43. Hallo iedereen,

    Ik wil even zeggen dat Yo-Ena niet mijn echte naam is. Ik ben nog niet zo ver om over me schaamte heen te zijn. Ik weet niet echt waar ik moet beginnen. Maar ik ga mijn best doen. Ik ben al 29 jaar bezig om te ondervinden wat nu daadwerkelijk mijn probleem was/is. Loop sinds mijn 6e jaar bij instanties en het is begonnen toen mijn moeder een alcoholprobleem kreeg. Mijn vader was toen al uit de picture. En mijn oudere broer worstelde met heftige persoonlijkheidsstoornissen. Mijn vader, moeder en broer hebben narcisme. Al komen ze er niet eerlijk voor uit en erkennen ze het probleem niet. Behalve mijn broer. Maar mijn broer is tevens het heftigste in het verhaal. Heeft me jaren lang uit jaloezie mishandeld en na bijna 25 jaar was ik bereid een band met hem op te bouwen. ‘Een illusie’ al zeg ik het zelf. Ik wilde het zo graag geloven, maar helaas mocht het niet zo zijn. Ik heb dan op dit moment afstand genomen. Mijn moeder laat ik de laatste tijden meer toe, omdat ik haar probeer te vergeven voor alles en te voelen dat zij toch op haar manier haar best heeft gedaan. Mijn vader heb ik vergeven en nu ongeveer 3 jaar contact mee en ik ben nu bijna 30jaar oud. Heeft lang geduurd, maar het was tijd. Hij kan geen vader meer voor me zijn en dat wil ik ook niet meer. Maar ik voelde dat het tijd was hem te vergeven, omdat ik worstelde met mijn eigen issues. Mijn relaties in dit geval. Ik ben erachter gekomen na bijna 30jaar, dat ik worstel met een emotionele verslaving aan aandacht. Verslaafd aan de liefde. Liefde die ik nooit gekend hebt. Pfff dat ik dit voor het eerst zo uitspreek, geeft mij een brok in mijn keel. Ik dacht even dat ik de enige was. Mijn exen die ik aantrok, waren ook narcisten. Ze bleven maar terug komen en ik bleef mezelf telkens afvragen, waarom?. Ik weet na al die jaren eindelijk waarom. Mijn zwakte. Ze kennen mijn zwakte. Ik ben duizende km gevlogen om bij mijn ex te zijn en heb drie weken hel gehad. Het was mijn eigen keus. Een keus die ik baseerde uit liefde. Liefde die ik in de ander zocht. Ik heb het mijn leven lang normaal gevonden om fysiek en geestelijk mishandeld te worden. Een patroon. Slaan zag ik als liefde, zodra die persoon zichzelf goed sprak. En de schuld op mij gooide. Ik heb nog zoveel meer om te schrijven en te uiten. Maar het is teveel om op te noemen. Ik ben een aantal weken geleden op dit punt terecht gekomen. En dat had te maken met mijn ex die na een tijd weer mijn zwakte raakte. Door een fake liefdesverklaring te tonen. Krokodillen tranen en smekend of ik bij hem terug kwam. Of ik zijn vriendin wilde worden. En ik was zo hard op weg, althans met praktische dingen, was ik een eind op weg. Maar ik vergat mezelf weer. Waardoor ik door een liefdesverklaring weer erin mee ging. Te makkelijk. Mezelf willen voeden met aandacht. Maar iets hield me tegen al die weken dat ik weer contact met hem had. Veel met vriendinnen gesproken en toen kwam ik tot de conclussie. Emotioneel verslaafd aan aandacht. Verslaafd aan de liefde. Ik ben super gelukkig dat ik eindelijk weet wat er met mij gaande is. En ik heb mijn ondersteunend psycholoog die ik vanaf 2012 niet meer had gesproken, gebeld en gezegd dat ik een afspraak wilde. En die heb ik onlangs gehad en nu gaan we verder met dit process. Ik noem het de finall touch. Dit is het laatste na 30 jaar dat ik moet voldoen, om mezelf weer volledig terug te krijgen. Ik ga alles op alles zetten, om dit te overwinnen. En ik lees jullie ook. Wij kunnen dit. En ik wens iedereen al het geluk toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s